كه بودم- اجتماعات زياد؛ نه حالا؛ خيلى مدت است، ... راجع به ارتش و ارتش بايد چه باشد و مردم بايد با ارتش چه باشند، اين را زياد صحبت كرده‌ام، يك دفعه دو دفعه نه، و حالا هم باز وقتى كه يك اجتماعى باشد البته صحبت مى‌كنم. لكن بايد ارتش هم همان طورى كه ما مى‌خواهيم آنها مجهز باشند؛ مجهز بشوند. با يك لفظ نمى‌شود كار را درست كرد. ما مى‌گوييم، نه اينكه نمى‌گوييم. گفته‌ام من مكرر. و گناه صغيره در مقابل گناه كبيره نه. مسأله در اين وقت دروغ گفتن است كه شما آن روز مى‌گفتيد؛ نه، مسأله اين نيست. در يك همچو وضعيتى كه يك اشخاصى داريم كه جنايتكارند آن كبيره است، اينكه من مى‌گويم آن كبيره است، مقابل آن جنايتكارها صغيره است. اين صغيره و آن صغيره، اين صغيره و آن كبيره، غير از اين است و لهذا ما كه مى‌گوييم صغيره را ما بخشيديم معنايش اين است كه مادون آن جنايتكار و خيانتكار است. قضيه آمدن در پادگانها و تصرف در اين، البته خلاف است. نبايد اين. من گفته‌ام و باز هم تكرار خواهم كرد كه هم در ادارات و هم در بالاتر، در ارتش و در ژاندارمرى و در شهربانى، اين سه تا قوه‌اى كه بايد روحيه‌شان قوى باشد، اين نبايد از تحت اختيار فرماندهان خارج بشود. يك كسى بيخود برود آنجا در شهربانى برود، يكى بردارد برود، غلط است. اين يك مسئله‌اى است بسيار غلط است و ما هم اين را سفارش كرديم كه نبايد بشود. باز هم ان شاء اللَّه سفارش مى‌كنيم. اين بِلا اشكال است. لكن توقع اين معنا كه يك جنايتكار بايد بخشيده بشود، يك كسى كه بيست سال خيانت كرده است بايد بخشيد ....

در هر صورت اين مسأله كه حالا فرض كنيد كه در آن وقت رفته است توى خيابان و يك كارى هم كرده است، و نه آدم كشته است نه خيانت كرده نه چه، خوب آنها معلوم است، آنكه من گفتم ما صغاير را بخشيديم، صغيره مقصودمان مادون جنايت و مادون خيانت است و ان شاء اللَّه يك روزى هم من تفسيرش خواهم كرد اين را. ان شاء اللَّه.

قطع دست استثمارگران‌

من اميدوارم كه همه‌تان موفق باشيد؛ مؤيد باشيد. امروز روز خدمت است. امروز