همان ثناى خدا را بكنيد كه يك همچو توفيقى نصيب ما شد. ما هيچ هستيم. همه عالَم هيچ است. سر تا ته عالَم يك جلوه‌اى است از خداى تبارك و تعالى. هر چه هست اوست. الحمد للَّه تا حالا به واسطه همين توجهى كه همه پيدا كردند به خدا، بچه كوچولو مى‌گفت جمهورى اسلامى؛ پير مرد توى بستر هم اين معنا را مى‌گفت. آنها هم كه وقتى كه مى‌خواستند رأى به جمهورى اسلامى بدهند و رفراندم كردند، پيرمردى كه نمى‌توانست حركت بكند با چرخ مى‌آوردندش رأى مى‌داد. بعضيها هم همان جا كه رأى داده بودند مردند! همان جا. به من اطلاع دادند در شهر سابق ما يك نفر آمده خوب، آوردندش- پيرمرد مى‌خواسته برود. رأى داده، بعد هم مرده است. بچه‌هايى كه رأى ندادند ناراحت شده بودند! بچه‌هايى كه مربوط به ما بودند ناراحت بودند از اينكه چرا ما رأى نبايد بدهيم. اين يك مطلبى بود كه خدا درست كرد مردم را. اين طور اشتياق در آنها ايجاد كرد؛ اين طور شوق و شعف در آنها ايجاد كرد. اين طور جانبازى در آنها ايجاد كرد كه مى‌آيند مى‌گويند كه شما دعا كنيد من شهيد بشوم؛ دعا بكنيد بچه من شهيد بشود. اين تحول روحى كه در مردم پيدا شد و موجب اين شد كه بحمد اللَّه ملت ما پيروز شد، اين تحولى بود كه خداى تبارك و تعالى به فضل عنايت خودش اين را نصيب كرد به ما. اين را حفظش كنيم. اين هديه خداست، حفظش كنيد. اگر اين از دستمان برود، آن طرفيم. اگر اين معناى وحدت كلمه‌اى كه در اثر توجه به اسلام براى ما پيدا شد، اگر اين از دست ما گرفته بشود، ما همان اشخاص ضعيف هستيم و همان اشخاصى هستيم كه هيچ دستمان نيست. چهار تا تفنگى كه دست مثلًا اين پاسداران هست با آن اسلحه‌هايى كه آنها دارند كه مقابله نمى‌تواند بكند. اين خداست كه آنها را عقب زده است و كيد آنها را باطل كرده است. شكرگزارى كنيد براى اين معنا؛ و اين را حفظش كنيد. اين نهضت را حفظ كنيد.

سعادت و رفاه در سايه اسلام راستين‌

با حفظ اين نهضت همه به پيش خواهيم رفت. و اسلام آن طورى كه هست، نه آن طورى كه براى ما خارجيها معرفى كردند و ما هم باورمان آمد، آن طورى كه هست،