خودش را هدر بدهد. اگر به حرفهاى اينها گوش بكنيد، اگر [در] دانشگاه اينها وارد مى‌شوند، جوانهاى دانشگاهى ما به حرف اينها گوش بدهند، اگر در كارخانه‌ها اينها وارد مى‌شوند، جوانان كارخانه‌اى ما به اينها گوش بدهند، اگر در كشاورزى وارد مى‌شوند و در صحرا و بيابانها مى‌ريزند و نمى‌گذارند كشاورزى بشود، گوش بدهند به اين حرفها، اگر ما همه گوش بدهيم به اين حرفها، اين حرفها معنايش اين است كه باز همان آش و همان كاسه؛ همان خارجيها و همان بردن همه چيز ما؛ همان قلدريها. يك كس ديگر را مى‌آورند مى‌نشانند بالاى سر ما با همان قلدرى؛ و بدتر از اول.

خيال نكنيد كه قلدرى اگر پيدا بشود مثل قلدرى اين است؛ خير، پوست را از سر همه شما مى‌كند! اگر خداى نخواسته عود كند آن مسائل. اينها فهميدند كه ما يك همچو پاسدارانى داريم توى مملكت، شما را اول خواهند [كشت‌]! اول آن جوانهايى كه قدرتمند هستند و اينها از آنها ضربه خوردند، اول حساب شما را صاف مى‌كنند، بعد هم حساب همه را. الآن نبايد رعيت به فكر اين باشد كه من آبم كم است. [امكاناتم‌] كم است. تو آبت از اول كم بود؛ امسال هم كه خدا به شما باران داد. نبايد كارخانه‌اى خيال كند كه من حالا چى‌ام كم است، چى‌ام ناقص است. اين از اول ناقص بود. نبايد حالا- عرض مى‌كنم كه- مردم به فكر اين باشند كه من حالا خانه ندارم. تو خانه از اول نداشتى؛ تازه نشده اين.

تداوم نهضت و بركندن ريشه‌هاى استعمار

شما بايد همه به هم دست بدهيد، كه اين نهضت را به آخر برسانيد. حكومت عدل اسلامى پيدا بشود، محقق بشود، خارجيّت پيدا بكند، بعداً برويم سراغ اين فروع؛ كه خوب، حالا حكومت اسلامى پيدا شد، «يا اللَّه» شروع كنيد! اما نه اينكه «يا اللَّه»، يعنى الآن بده! شروع كنيد! به كار، ملت بداند كه دولت مشغول كار است؛ اما كار اين قدر زياد است كه به اين زودى انجام نمى‌گيرد.

اگر ما غفلت كنيم از آن مقصد اصلى‌مان، كه كندن اين ريشه‌هاى فاسدى [است‌] كه زير خاك هست در اين مملكت ما و دارند اخلال مى‌كنند، اگر ما غفلت كنيم از كندن اين‌