است كه امروز آنچه ما را پيش برد اين وحدت كلمه بود، تفرقه اين وحدت كلمه را از بين مى‌برد، وقتى كه از بين برد آن رمزى كه رمز پيروزى ما بود از دستمان گرفته مى‌شود؛ گرفته شد شكست مى‌خوريم. اگر خداى نخواسته ما در اين نهضت شكست بخوريم، ديگر ايران به حال استقلال برنخواهد گشت؛ ديگر ايران به حال آزادى برنخواهد گشت؛ براى اينكه يك نمونه بود اين نهضت. يعنى شايد در طول تاريخ يك همچو نهضتى تحقق نداشته است؛ اين يك امر نمونه‌اى بود؛ و يك چيزى نيست كه بشود تكرار بشود؛ دوباره از سر گيرد؛ كسى بتواند يك همچو نهضتى را ايجاد بكند، بايد آن وقت ما تن در بدهيم به اسارت تا آخر، نسلهاى بعد هم همين طور تا آخر. بنا بر اين، عقل و دين و وجدان انسان اقتضا مى‌كند همان طور كه اسلام فرموده است كه همه برادريد: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ [١] برادرند همه، همان طور كه اسلام دستور داده كه شماها برادريد با هم، بايد به برادرى رفتار كنيد. يعنى اگر دو تا برادر را يك كسى به آنها حمله بكند، دوتايى با هم آن را دفع و نابود مى‌كنند. الآن ما مورد حمله اين قشر ضعيفى كه از اينها مانده است هستيم. حمله‌شان يك حمله سياسى است كه بريزند نگذارند ما مجتمع باشيم؛ همه‌مان را متفرق از هم بكنند. ماها بايد بيدار بشويم، همه با هم دست برادرى بدهيد، و براى خاطر قرآن، براى خاطر حفظ احكام خدا، براى خاطر خدا دست از اختلافات و حرفهايى كه اينها منتشر مى‌كنند، برداريد. همه با هم برادروار اين اقشار را هم بيرون بريزيم. همه با هم در يك محيط انسانى- اسلامى آرام زندگى بكنيم.

مسئوليت سنگين مرزنشينان‌

من از خداى تبارك و تعالى خواستارم كه همه مسلمين را در هر جا هستند هوشيار كند. همه مسلمين را در هر جا هستند سعادتمند كند. وحدت كلمه را بين همه مسلمين، در هر جا هستند، متحقق گرداند. و خصوصاً برادرهاى ايرانى ما. از خدا مى‌خواهم كه اين‌

[١] سوره حجرات، آيه ١٠: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ‌» به حقيقت، مؤمنان همه برادر يكديگرند پس هميشه بين برادران (ايمانى) خود (چون نزاعى شود) صلح دهيد، و خدا ترس و پرهيزكار باشيد. باشد كه مشمول رحمت الهى گرديد.