صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠٧ - نيرنگ بازى مدعيان «حقوق بشر»

سكوت در قبال جنايات شاه‌

پانزده خرداد را اينها اصلًا ذكرى از آن نمى‌كنند. ١٥ خرداد به طورى كه گفته‌اند- من در حبس بودم، لكن آن طورى كه براى من بعد از بيرون آمدن گفتند- قريب پانزده هزار نفر را آنها كشتند و از قرارى كه باز گفتند، خود محمد رضا با هليكوپتر عامل قتل هم بوده است خودش. اينها، اين طرفدارهاى «حقوق بشر»، اين پانزده هزار جمعيتى كه در يك روز كشته شد اينها را مثل اينكه بشر نمى‌دانند! يا بشر مى‌دانند و براى آنها حقوق قائل نيستند. اگر اينها بشر هستند و حقوق دارند و اين شصت هزار نفر يا بيشترى كه در اين چند صباح، در اين چند ماه، از ايران كشته شد- از بهترين جوانهاى ما كشته شد، از همه طبقات، طبقه روحانيين، طبقه دانشگاهى، طبقه تجار، ادارى، همه جور جمعيتى، دهقان، كارگر، كشته شد- اينها اصلًا به روى خودشان نمى‌آوردند كه اين كارها شده است! ما نديديم كه هيچ فريادى از اينها درآيد كه «خير، چرا حقوق بشر را ملاحظه نمى‌كنيد. چرا اين قدر آدم مى‌كشيد». حالا كه ما اين جنايتكارها را [مجازات مى‌كنيم‌]- كه هر كدامشان، بعضى از اينها، چندين نفر آدم را كشته‌اند، يا آن طور اينها را شكنجه داده‌اند كه در زير شكنجه مردند، يا پاهاى آنها را ارّه كردند، يا آنها را در تاوه گذاشتند و بو دادند، از همه طبقات، در زندانها آن طور عمل كردند؛ [سر و صدا راه مى‌اندازند] يك شب من در آن حبس كه بودم صداى ضجّه و ناله اشخاصى كه [شكنجه‌] مى‌كردند خودم مى‌شنيدم؛ بعد كه آمدند اين حبسيها، يعنى صاحبان حبس، پيش من آمدند، اعتراض كردم و گفتم زندانها بايد جاى تربيت باشد نه جاى اين طور وحشيگريها. گفتند «نه، اين چيزى نبوده. اين يك سربازى بود كه فرار كرده بود يك سيلى به او زدند!» در صورتى كه شايد بيشتر از يك ساعت شايد شكنجه مى‌كردند و من فرياد مى‌شنيدم. [١]

نيرنگ بازى مدعيان «حقوق بشر»

اين طرفدارهاى حقوق بشر، اين حقّه بازها- كه مى‌خواهند همه منافع ماها را بدهند به‌

[١] ر. ك: بررسى و تحليلى از نهضت امام خمينى، ج ١، ص ٥٦٢.