صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠٠ - ضرورت جايگزينى قوانين جديد

مى‌گويد؛ [١] و درست هم مى‌گويد. [٢] آنها هم درست مى‌گويند. الآن وقتى اينجا نشستيم، از اطراف مى‌آيند اينجا؛ بختياريها مى‌آيند و مى‌گويند هيچ جا بدتر از محل ما نيست؛ هيچ نداريم. راست مى‌گويند. از طرف بلوچستان مى‌آيند و همين مطلب را مى‌گويند؛ از خراسان مى‌آيند همين مطلب را مى‌گويند؛ شما هم مى‌آييد مطلب را بگوييد؛ و من صحيح مى‌دانم همه را؛ اما وجه اين است كه هر كدام منطقه خودتان را مى‌بينيد و گرفتارى خودتان را. همه ملت گرفتارند. اين خانه خرابها ملت را اصلًا خراب كردند. اين طور نيست كه يك جا صحيح است و يك جا غير صحيح؛ همه باطل است. لكن مهلت مى‌خواهد. بعضى وقتها مى‌آيند و مى‌گويند به ما، كه فلان جا فقر و فلاكت است و چه هست. من مى‌پرسم كه اين فقر حالا پيدا شده يا از اول بوده؟ مى‌گويند: نه از اول بوده. مى‌گويم: پس حالا چه مى‌گوييد كه يكدفعه حمله مى‌كنيد! خوب اين فقرى بوده كه سابق هم داشتيد؛ آن وقت صدا در نمى‌آورديد، حالا مى‌گوييد: «الآن بده»! الآن بده كه نمى‌شود. خوب، بايد درست بشود. كشاورزى درست بشود، كارخانه‌ها راه بيفتد، اقتصاد ملت درست بشود، پول نفت دستشان بيايد- حالا پول نفت هم دستشان نيامده! خوب، حالا نفتش را داده‌اند و پولشان را مى‌گيرند- بايد اقتصاد درست بشود، و وضع مملكت يك وضع مستقرى بشود، يك وضع قانونى بشود؛ همه اين مسائل ان شاء اللَّه حل مى‌شود. و من چون ديگر حالم مساعد نيست ....

[١] اصل: مى‌گويند.

[٢] اصل: مى‌گويند.