آلوسى در روح المعانى نيز اين روايت را به طور ناقص و دست و پا شكسته نقل كرده سپس مى‌افزايد: شيعه به بعضى از اين روايات براى مقصود خود در امر خلافت استدلال كرده‌اند، ولى بايد آن روايت را تأويل و تفسير كرد و يا گفت ضعيف يا مجعول است! [١]

راستى پيش‌داورى‌هاى اين مفسر معروف عجيب است، مى‌گويد: چون اين روايت به نفع شيعه تمام مى‌شود يا بايد آن را توجيه كرد؛ يا ضعيف شمرد؛ يا مجعول دانست؛ يعنى: پايه قضاوت بر واقعيت‌هاى تاريخى و قرآن و حديث نيست، پايه اصلى بر پيش‌داورى‌هاى قبلى است؛ و هر چيز مخالف آن باشد بايد چشم بسته توجيه و تضعيف شود.

بديهى است با اين طرز تفكر اگر تمام انبياء و كتب آسمانى جمع شوند نمى‌توانند در فكر كسى كه داراى اين طرز فكر است نفوذ كنند و تغييرى ايجاد نمايند.

احمد حنبل يكى از ائمه چهارگانه اهل سنت در كتاب خود كه معروف به مسند احمد است داستان يوم الانذار را آورده، تا آنجا كه مى‌گويد: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «چه كسى تضمين مى‌كند ديون مرا أدا و وعده‌هاى مرا وفا كند و با من در بهشت باشد و چانشين من در اهلم باشد»، سرانجام على عليه السلام پذيرفت و عرض كرد: «من اين كار را مى‌كنم». [٢]

ابن ابى الحديد معتزلى مى‌گويد: اما خبر وزارت- اشاره به همين حديث است كه وزير بودن على عليه السلام را تثبيت مى‌كند- را طبرى در تاريخ خود از عبداللَّه بن عباس از على بن ابيطاب عليه السلام نقل نموده است كه وقتى آيه‌ وَانْذِر عَشيرَتَكَ الاقْرَبينَ‌ نازل شد پيامبر صلى الله عليه و آله و على عليه السلام را فرا خواند ... سپس داستان را به طور مبسوط نقل كرده تا آنجا كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «قَدْ امَرَنِىَ اللَّهُ انْ ادْعُوكُمْ الَيْهِ، فَايُّكُمْ يُوازِرُنى عَلى هذا الآمرِ عَلى انْ يَكُونَ اخى وَ وَصِيّى وَ خَليفَتى فيكُمْ!» «خداوند به من دستور داده كه شما

[١]. روح المعانى، ذيل آيه مورد بحث (جلد ١٩ صفحه ١٣٥).

[٢]. مسند احمد، جلد ١ صفحه ١١١ (با كمى تلخيص).