پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٦ - ٣- آيه ليلة المبيت

«با جان خويش نگهدارى و پاسدارى از كسى كردم كه بهترين انسانى بود كه بر روى زمين گام نهاد- همان كس كه به خانه كعبه و حجر طواف فرمود».

«همان رسول خدا صلى الله عليه و آله كه از مكر دشمنان بيمناك بود- و خداوند قادر او را از مكر (و نقشه‌هاى شوم آنها) رهايى بخشيد».

«و رسول خدا صلى الله عليه و آله در غار در امن و امان بود- و در حفظ الهى و در پوشش قرار داشت».

«و من مراقب آنها (دشمنان) بودم، و آنها باور نمى‌داشتند كه من به جاى پيامبر صلى الله عليه و آله خوابيده‌ام- در حالى كه آماده براى كشته شدن و اسارت بودم». [١]

اشعار فوق كه حكايت از نهايت ايثار و جانبازى و افتخار على عليه السلام به اين امر مى‌كند در كتب ديگر نيز آمده است.

٧- طبرى مورّخ معروف درباره مسأله هجرت مى‌نويسد: على عليه السلام در بستر پيامبر صلى الله عليه و آله خوابيده بود و دشمنان نظاره مى‌كردند و او را در بستر مى‌ديدند در حالى كه پوشش پيامبر را به روى خود كشيد و مى‌گفتند: به خدا اين همان محمد صلى الله عليه و آله است! تااينكه صبح شد و على عليه السلام از بستر پيامبر صلى الله عليه و آله برخاست! (طبرى اين داستان را در كنار آيه‌ وَ اذْ يَمْكُرُ بِكَ الَذينَ كَفَروُا لِيُثْبِتُوكَ ... كه آن هم مربوط به داستان هجرت است نقل كرده است. [٢]

٨- ابن اثير در اسد الغابه در فضائل على عليه السلام نقل مى‌كند: هنگامى كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله اراده هجرت فرمود، على عليه السلام را براى اداى ديون و رد امانت هايى كه نزد او بود، در مكه گذارد؛ و در آن شب كه از مكه به سوى غار رفت، در حالى كه مشركان خانه او را احاطه كرده بودند؛ دستور داد على عليه السلام در بستر او بخوابد و جامه او را بر روى خود بكشد. سپس داستان ليلة المبيت و وحى الهى را به جبرئيل و ميكائيل‌

[١]. مستدرك الصحيحين، جلد ٣، صفحه ٤.

[٢]. سوره انفال، آيه ٣٠. تاريخ طبرى، جلد ٢، صفحه ١٠٠.