پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٢ - ٤- آيه صادقين
پيامبر فرمود: «امَّا المأمورونَ فَعامَّةُ المؤمِنينَ، وَ امَّا الصّادِقونَ فَخَاصَّة أخى عَلىّ وَ اوصِيائَه مِنْ بَعْدِهِ الى يَوْمِ القِيامَهِ»:
«اما كسانى كه مأمور به اين دستوراند، عموم مؤمناناند؛ و اما صادقين، خصوص برادرم على عليه السلام و اوصياى من بعد از او تا روز قيامت هستند». [١]
٣- حاكم حسكانى در شواهد التنزيل از عبداللَّه بن عمر در ذيل جمله وَكُونُوا مَعَ الصّادِقينَ مىگويد: يعنى «محَمَّداً وَ اهْلَ بَيْتِهَ»، «منظور از صادقين محمد صلى الله عليه و آله و اهل بيت او هستند». [٢]
٤- جمعى از بزرگان اهل سنت مانند علامه حَموينى در فرائد السمطين و شيخ ابوالحسن كازرونى در شَرَف النبى از ابوجعفر الباقر عليه السلام در ذيل اين آيه نقل كردهاند:
«مَعَ آلِ محَمَّد صلى الله عليه و آله- يا مَعَ محمد و آلِهِ- يا مَع محمّد صلى الله عليه و آله و علىّ عليه السلام» كه معنى همه نزديك به يكديگر است، يعنى با محمد صلى الله عليه و آله و آل او باشيد. [٣]
بزرگانى كه روايات فوق را در تفسير آيه مورد بحث نقل كردهاند منحصر به افرادى كه در بالا آورديم نيستند.
اين نكته نيز حائز اهميت است كه دستور خداوند به اينكه مؤمنان همواره بايد با صادقان باشند؛ دستورى است مطلق و بدون هيچ گونه قيد و شرط و اين معنى جز در مورد معصومين عليهم السلام امكانپذير نيست؛ زيرا غير معصوم ممكن است خطا كند و در آن حال بايد از او جداشد. كسى كه در همه حال مىتوان در كنار او و پيرو او بود جز معصومان نخواهند بود. بنابر اين منظور از صادقين در اين آيه هر فرد راستگويى نيست، بلكه صادقانى هستند كه سخن خلاف- نه عمداً و نه از روى سهو- در مورد آنها راه ندارد. با اين حال؛ تعجب از بعضى از مفسران معروف اهل سنت، مانند
[١]. ينابيع الموده، صفحه ١١٥.
[٢]. شواهد التنزيل، جلد ١، صفحه ٢٦٢.
[٣]. براى آگاهى بيشتر به احقاق الحق، جلد ١٤، صفحه ٢٧٤ و ٢٧٥ و الغدير، جلد ٢ صفحه ٢٧٧، احقاق الحق، جلد ٣ صفحه ٢٩٦ به بعد، و جلد ١٤ صفحه ٢٧٠- ٢٧٧.