پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٣ - معصوم بودن امامان

زمينه‌هاى توفيق را براى وصول به اين مقام والا فراهم مى‌سازد؛ و بهره‌گيرى از اين توفيق به اراده خود آنان بستگى دارد. (دقّت كنيد)

ترك كردن گناه براى آنها محال عادى است نه محال عقلى؛ فى المثل، محال عادى است كه يك شخص عالم و با ايمان شراب را با خود به مسجد ببرد و در صف جماعت بنوشد ولى مسلماً اين امر يك محال عقلى نيست، وبا اختيارى بودن اين كار منافات ندارد. يا در مثال ديگر يك آدم عاقل هرگز لخت مادر زاد در كوچه و خيابان ظاهر نمى‌شود، انجام اين كار براى او محال نيست، بلكه سطح فكر و معرفت او اجازه نمى‌دهد چنين كارى را انجام دهد با اينكه فعل و ترك آن در اختيار او است.

انجام گناهان براى پيامبران و امامان همين گونه است. درست است كه معصوم بودن از امدادهاى الهى است ولى امدادهاى الهى نيز بى حساب نيست، همانگونه كه قرآن درباره ابراهيم خليل عليه السلام مى‌فرمايد: و (ياد كنيد) هنگامى كه پروردگار ابراهيم، او را با دستوراتى آزموده؛ و او به طور كامل از عهده آنها بر آمد. [١]

و اما «رجس» در لغت به معنى شى‌ء ناپاك است خواه از نظر طبع آدمى آلوده و منفور باشد يا به حكم عقل يا شرع، و يا همه اينها. به همين جهت‌ راغب‌ در مفردات‌ بعد از آنكه رجس را به معاى شئ قَذِر (آلوده) معنى مى‌كند؛ چهار صورت براى آن ذكر مى‌نمايد (همان چهار صورتى كه در بالا گفته شد آلوده از نظر طبعى آدمى، يا عقل، يا شرع، و يا همه اينها) و اگر در بعضى از كلمات بزرگان‌ «رجس» به معنى گناه يا شرك يا اعتقاد باطل يا بخل و حسد تفسير شده در حقيقت بيان مصداق هايى از انى مفهوم وسيع و گستده است.

به هر حال با توجه به «الف و لام جنس» كه بر سر اين كله آمده‌ الرَّجْس‌ و در

[١]. سوره بقره، آيه ١٢٤ و توضيح بيشتر در زمينه اين مسأله كه معصوم بودن با اختيارى بودن اعمال معصومان منافات ندارد در جلد هفتم پيام قرآن، صفحه ١٩٣ به بعد مطالعه فرمائيد.