پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٤ - ٢٤- آيه محبّت
٢٤- آيه محبّت
در آيه ٥٤ سوره «مائده» مىخوانيم يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ:
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! هر كس از شما، از آيين خود بازگردد، (به خدا زيانى نمى رساند؛) خداوند گروهى را مى آورد كه آنها را دوست دارد و آنان (نيز) او را دوست دارند؛ در برابر مؤمنان متواضع، و در برابر كافران سرسخت و نيرومندند؛ در راه خدا جهاد مى كنند، و از سرزنش هيچ ملامتگرى هراسى ندارند. اين، فضل خداست كه آن را به هر كس بخواهد (وشايسته ببيند) مى دهد؛ و فضل و احسان خداوند، گسترده و (او به همه چيز) داناست.».
اين آيه به روشنى مىگويد: پشت كردن گروهى از تازه مسلمانان به اسلام لطمهاى بر اساس آن وارد نمىكند. خداوند به گروهى از اهل ايمان كه داراى چند ويژگى هستند، مأموريّت دفاع از آيين مقدّس را سپرده است؛ كسانى كه هم خدا را دوست مىدارند و هم خدا آنها را دوست مىدارد.
كسانى كه در برابر مؤمنان متواضع و خاضعاند و در برابر دشمنان اسلام و كافران سرسخت و شجاع.
كسانى كه پيوسته در راه خدا پيكار و جهاد مىكنند و هرگز از ملامتِ، ملامت كنندگان، ترس و واهمهاى به خود راه نمىدهند.