پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤١ - ٢٠- آيه محبّت

تو (جهت شفاعت) قرار دهد و براى تو در سينه مؤمنان مودّت و محبّت بيفكند، و در اينجا بود كه آيه فوق نازل شد» [١]

عين همين مضمون را قرطبى مفسّر معروف در تفسيرش آورده، و همچنين كشّاف، ايرادى هم بر آن نگرفته‌ [٢]

و از شخصيتهاى معروفى كه اين حديث را در ذيل آيه نقل كرده‌اند سبط ابن جوزى در تذكره‌ [٣] و محب الدين طبرى‌ [٤] و ابن صباغ مالكى در الفصول والمهمّه‌ [٥] و هيثمى‌در الصواعق‌ [٦] و ابن صبان در اصعاف الراغبين‌ [٧] كه نام آنها در كتب مبسوط در مورد امامت و ولايت آمده است.

تنها كسى كه در ميان مفسران معروف موضع منفى در مقابل اين حديث گرفته است آلوسى در روح المعانى است كه مطابق معمول حديث را نقل مى‌كند سپس سعى مى‌كند آنرا كم رنگ يا بى رنگ سازد.

او بعد از آنكه حديث بالا را از براء بن عازب نقل مى‌كند، و با حديث محمد بن حنفيه تأييد مى‌نمايد، مى‌گويد: معيار در تفسير آيه عموم لفظ است نه خصوص سبب نزول. [٨]

بارها گفته‌ايم و بار ديگر هم مى‌گوئيم: هيچ كس نمى‌گويد شأن نزول، مفهوم گسترده آيات را محدود مى‌سازدللَّه بلكه شأن نزول مصداق، اتم و اكمل آيه است.

به تعبير ديگر: آنچه در اين روايات درباره على عليه السلام آمده و اينكه محبت او را

[١]. كشّاف، جلد ٣، صفحه ٤٧.

[٢]. تفسير قرطبى، جلد ٦، صفحه ٤٢٠٠ (ذيل آيه مورد بحث).

[٣]. تذكره، صفحه ٢٠،

[٤]. ذخائر العقبى، صفحه ٨٩.

[٥]. فصول المهمه، صفحه ١٠٦.

[٦]. صواعق المحرقه، صفحه ١٧٠.

[٧]. اصعاف الراغيبن كه در حاشيه نورالابصار چاپ شده، صفحه ١١٨.

[٨]. روح المعانى، جلد ١٦، صفحه ١٣٠.