پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٢ - ١٠ و ١١- آيات سوره احزاب

همين مضمون را از ابن حكيم از جدش از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند.

سيوطى در الدّر المنثور از ابن ابى حاتم و ابن مردويه و ابن عساكر از ابن مسعود نقل مى‌كند كه وقتى آيه فوق را مى‌خواند در (توضيح آن) چنين مى‌گفت: وَكَفى اللَّهُ المُؤمِنينَ القتالَ‌: «بِعَلِىِّ بْنِ ابى طالِب. عليه السلام» [١]

همين معنى را علامه شيخ سليمان قندوزى در ينابيع المودّة نقل كرده است. [٢]

گروه ديگرى كه نقل نام و كتابشان به طول مى‌انجامد نيز اين حديث را نقل كرده‌اند.

قابل توجه اينكه مضمون اين آيات با شرحى كه در بالا گفته شد اين است كه در آن ميدان بسيار خطرناك جنگ احزاب، كه آخرين تير تركش دشمن و سخت‌ترين توطئه مشركان بر ضدّ اسلام بود على عليه السلام به فرمان خدا عامل پيروزى مسلمين گشت. آرى او مجرى اراده پروردگار و يكى از اسباب پيروزى مسلمانان در اين جنگ بود، اين فضيلتى است كه براى هيچ يك از امت محمد صلى الله عليه و آله جز على عليه السلام ديده نمى‌شود. آيا سزاوار جانشينى پيامبر صلى الله عليه و آله كسى است كه يك عمل او بر تمام عمل محمد صلى الله عليه و آله برترى دارد، يا افراد ديگر؟!

سؤال‌

در اينجا ممكن است گفته شود در آيه ٩ اين سوره كه اشاره اجمالى به داستان جنگ «احزاب» دارد آمده است: يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اذْكُروا نِعمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ، اذْ جائَتْكُمْ جُنودٌ فَارْسَلْنا عَلَيهِمْ ريحاً وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها وَ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصيراً»: «اى كسانى كه‌

[١]. الدرالمنثور، جلد ٥ صفحه ١٩٢.

[٢]. ينابيع المودّة، صفحه ٩٤.