پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٣ - ٣- آيه ليلة المبيت

٣- آيه ليلة المبيت‌

در آيه ٢٠٧ سوره‌ «بقره» مى‌خوانيم: وَ مِنَ النّاسِ مَنْ يَشْرى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاةِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رؤفُ بِالْعِباد:

«بعضى از مردم (با ايمان و فداكار، همچون على (عليه السلام) در «ليلة المبيت» به هنگام خفتن در جايگاه پيغمبر (صلى الله عليه وآله)) جان خود را بخاطر خشنودى خدا مى فروشند؛ و خداوند نسبت به همه بندگان مهربان است.» در شأن نزول اين آيه روايات زيادى در منابع معروف اسلامى آمده است از جمله:

١- مفسّر معروف اهل سنت ثعلبى در تفسير خودش در شأن نزول اين آيه چنين نقل مى‌كند: «پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله هنگامى كه تصميم به هجرت به سوى مدينه گرفت على بن ابيطالب عليه السلام را در مكه، براى اداى ديون و امانت‌هاى مردم كه نزد او بود، گذارد؛ و آن شب كه به سوى غار حركت مى‌كرد؛ در حالى كه مشركين اطراف خانه او را گرفته بودند دستور داد كه على عليه السلام در بستر او بخوابد، و به او فرمود: «پارچه سبز رنگى كه من دارم- و به هنگام خواب روى خود مى‌كشم- به روى خود بينداز و در بستر من بخواب، انشاء اللَّه هيچ مكروهى به تو نمى‌رسد».

على عليه السلام اين كار را انجام داد، در اين موقع خداوند به جبرئيل و ميكائل وحى فرستاد كه من در ميان شما پيمان برادرى ايجاد كردم و عمر يكى را طولانى‌تر از ديگرى قرار دادم، كدام يك از شما دو نفر، زندگى ديگرى را بر خود مقدم مى‌شمريد- و عمر طولانى را براى ديگرى مى‌خواهيد- هر يك از آن دو، حيات خويش را