پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٧ - اهميّت مباهله

تفسير طبرى و مستدرك حاكم را علماى شيعه نوشته‌اند؟

اشتباهى به اين بزرگى جز بر اثر حجاب تعصب پيدا نمى‌شود. نامبرده از يك سو مى‌گويد روايات متّفقاً اين سخن را نقل كرده است، و از سوى ديگر همه را زير سؤال مى‌برد.

اگر كتاب‌هايى همچون صحيح مسلم، و ترمذى، و مسند احمد، و مانند آن، چنان باشد كه شيعه بتواند رواياتى جعل نموده و در همه آنها وارد كند؛ تا آنجا كه به صورت حديث متواتر در آيد؛ ديگر چه اعتبارى براى اين كتب باقى مى‌ماند؟ و چگونه مى‌توان حتى يك حديث آنرا پذيرفت؟

در حقيقت نويسنده المنار با اين سخن خود، همه منابع معروف اهل سنت را بى اعتبار كرده؛ و ارزش آنها را به كلى از بين برده است. آرى او خواسته است فضيلتى را از على عليه السلام و فاطمه و فرزندان آنها را انكار كند ولى با اين كارش ريشه مذهب تسنن را زده است!

تنها سخنى كه در اينجا باقى مى‌ماند اشكالى است كه المنار و بعضى ديگر در مورد ضميرهاى جمع كه در آيه وجود دارد ذكر كرده‌اند؛ و ما بعداً به طور مشروح به سراغ آن خواهيم رفت.

اهميّت مباهله‌

نخستين چيزى كه در اين آيه جلب توجه مى‌كند اين است كه مسأله مباهله را مى‌توان به عنوان نشانه روشنى بر حقانيت و صدق پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در مسأله دعوى رسالت مطرح كرد، زيرا ممكن نيست كسى كه به ارتباط خود با پرودرگار ايمان قطعى نداشته باشد وارد چنين ميدانى گردد. يعنى از مخالفان خود دعوت كند كه بيائيد و با هم به درگاه خدا برويم و از خدا بخواهيم دروغگو را رسوا سازد؛ و