پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٣ - شأن نزول

(خطرات احتمالى) مردم، حفظ مى‌كند؛ و خداوند، گروه كافران (لجوج) را هدايت نمى‌كند».

شأن نزول‌

در كتابهاى بسيارى از دانشمندان اهل تسنن (و همه كتب معروف شيعه) اعم از تفسير و حديث و تاريخ آمده است كه آيه فوق در شأن على عليه السلام نازل شده است.

اين روايات را گروه زيادى ازصحابه، از جمله ابوسعيد خدرى، زيدبن ارقم، جابر بن عبداللَّه انصارى، ابن عباس، براء بن عازب، حذيفه، ابوهريره، ابن مسعود و عامر بن ليلى نقل كرده‌اند؛ و در روايات آنها آمده است كه اين آيه درباره على عليه السلام و داستان روز غدير نازل شده است.

جالب اينكه بعضى از اين روايات از طرق متعدد نقل شده از جمله: حديث ابو سعيد خردى از يازده طريق حديث ابن عباس نيز از يازده طريق.

و حديث براء بن عازم از سه طريق نقل شده است.

از جمله كسانى كه اين احاديث را (به طور وسيع يا به اجمال) در كتاب هاى خود آورده‌اند، دانشمندان معروف زيراند:

حافظ ابونعيم اصفهانى در كتاب ما نُزِّلَ مِنَ الُقُرآن فى على به نقل از الخصائص، صفحه ٢٩.

ابوالحسن واحدى نيشابورى در اسباب النزول صفحه ١٥٠.

ابن عساكر شافعى به نقل از الدّر المنثور، جلد ٢، صفحه ٢٩٨.

فخر رازى در تفسير كبير، جلد ٣، صفحه ٦٣٦.

ابو اسحاق حموينى در فرائد السمطين، مخطوط.