پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٦ - ٤- «ولايت به معنى دعا كردن براى تحقق امور مطلوب»

نمونه هايى از اين نوع ولايت درباره بعضى از پيامبران در قرآن مجيد با صراحت آمده كه بعداً به آن اشاره خواهد شد. روايات اسلامى نيز شاهد و گواه بر آن است؛ از اين رو اين شاخه از ولايت تكوينى نه تنها از نظر عقل امكان‌پذير است؛ بلكه دلايل نقلى متعدد نيز دارد.

٤- «ولايت به معنى دعا كردن براى تحقق امور مطلوب»:

و انجام آن به وسيله قدرت خداوند، به اين ترتيب كه پيامبر صلى الله عليه و آله يا امام معصوم دعا مى‌كند و آنچه او از خدا خواسته است تحقق مى‌يابد.

اين معنى نيز هيچگونه مشكل عقلى و نقلى ندارد و آيات و روايات مملو از نمونه‌هاى آن است؛ بلكه شايد از يك نظر نتوان نام ولايت تكوينى بر آن گذاشت چرا كه استجابت دعاى او از سوى خدا است.

در بسيارى از روايات اشارتى به اسم اعظم ديده مى‌شود كه در اختيار پيامبران يا امامان يا بعضى از اولياء اللَّه (غير از پيامبران و امامان) بوده است و به وسيله آن مى‌توانستند تصرفاتى در عالم تكوين كنند.

قطع نظر از اينكه منظور از اسم اعظم چيست- كه در بحث صفات خدا مشروحاً از آن بحث كرده‌ايم- اين گونه روايات نيز مى‌تواند ناظر به همان قسم سوم از ولايت تكوينى باشد و بطور كامل بر آن انطباق دارد.

با اين اشاره به بعضى از آيات قرآن در زمينه‌ «ولايت تكوينى» باز مى‌گرديم:

١- وَ يُعَلِّمُهُ الكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَ التَّوراةَ وَالانْجيلَ- وَ رَسُولًا الى بَنى اسْرائيلَ انّى قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيةٍ مِنْ رَبِّكُمْ انّى اخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينَ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَانْفُخُ فيهِ فَيَكُونُ طَيْراً بِاذْنِ اللَّهِ وَ ابْرِءُ الاكْمَهَ وَ الابْرَصَ وَ احْيِى الْمَوْتى بِاذْنِ اللَّهِ وَ انَبِّئُكُمْ بما تَأكُلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ فى بُيُوتِكُمْ انَّ فى ذلِكَ لآيَةَ لَكُمْ انْ كُنْتُمْ مُؤمِنينَ‌ [١]

[١]. سوره آل عمران، آيات ٤٨ و ٤٩.