پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٦ - خردهگيرىها بر مسأله عصمت

و آينده براى گمراه ساختن بشر، يا ايجاد عداوت و دشمنى به وسيله شراب و قمار است؛ و همچنين مفهوم آيه سوم اين است كه انسان ناسپاس هميشه مى‌خواسته آزاد باشد و گناه كند و به همين دليل منكر قيامت مى‌شود.

غير از شش آيه بالا كه استعمال‌ «يريد» را در فعل استمرارى كه هر سه زمان را در بر مى‌گيرد نشان مى‌دهد، آيات فراوانى ديگرى در قرآن وجود دارد كه دقيقاً همين موضوع را تعقيب مى‌كند.

بنابراين مفهوم آيه شريفه‌ «انَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ اللَّهُ عَنْكُمُ الرِّجْسَ» تعلق اراده مستمر خداوند بر پاكى و قداست وعصمت اصحاب كساء است.

خرده‌گيرى‌ها بر مسأله عصمت‌

درباره مسئله‌ «عصمت انبياء و امامان معصوم عليهم السلام» سؤالاتى مطرح مى‌شود كه مهم ترين آنها اين سؤال است كه: آيا معصوم بودن جنبه جبرى ندارد؟ اگر مقام عصمت موهبت الهى است كه تنها به اين بزرگواران داده شده، و پيامبر و امامان معصوم عليهم السلام نمى‌توانند گناهى انجام دهند يا خداوند جلو عوامل گناه را به طور الزام مى‌گيرد اين چه فضيلت و افتخارى ممكن است بوده باشد؟

پاسخ اين سؤال مشروحاً در جلد هفتم پيام، در بحث صلى الله عليه و سلم عصمت انبي الحمد لله ء رحمهما الله بيان شد، و بطور خلاصه و عصاره چنين است:

طرح اين اشكال به خاطر عدم توجه به ريشه‌هاى عصمت معصومان عليهم السلام است، آنها توجه به اين نكته ندارند كه اين تقواى شكست‌ناپذير الهى از ايمان قوى و علم و آگاهى فوق العاده آنان سرچشمه مى‌گيرد كه بخشى از هر دو اكتسابى و قسمتى موهبتى است. فى المثل آدم باهوشى كه در پزشكى به سطح بالاى اين علم‌