پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٩ - علم امام

مسائل آگاه اند راهنمائيشان مى‌كنند» و ظاهراً اين تعبير آن است كه علم آنها هرگز آميخته به جهل و شك و خطا نيست، و اين در مورد غير معصومين صدق نمى‌كند.

ديگر اينكه وجود اولوالامر را نوعى فضل و رحمت الهى مى‌شمرد كه اطاعت آنها مردم را از متابعت شيطان باز مى‌دارد وَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطانَ الّا قليلًا.

روشن است كه تنها متابعت و پيروى معصومين مى‌تواند انسان را از گمراهى و متابعت شياطين به طور قطع باز دارد؛ چرا كه افراد غيرمعصوم خود ممكن است لغزش پيدا كنند و گرفتار خطا و گناه شوند و بازيچه دست شيطان گردند!

به همين دليل در احاديث متعددى كه از طرق اهل بيت عليهم السلام و اهل سنت به ما رسيده، اولى الامر در اين آيه به معنى امامان معصوم عليهم السلام تفسير شده است.

در حديثى مرحوم طبرسى در مجمع البيان از امام باقر عليه السلام نقل مى‌كند: «هُمُ الائِمَّةُ المَعْصُومُونَ»: «آنان امامان معصوم اند». [١]

و در حديثى كه در تفسير عياشى از امام على بن موسى الرضا عليه السلام نقل شده مى‌خوانيم: «يَعْنى آلَ مُحَمَدٍ، وُهُمُ الَّذينَ يَسْتَنْبِطُونَ مِنَ القُرآنِ وَ يَعْرِفُونَ الحَلالَ وَالحَرامَ وُهُمْ حُجَّةُ اللَّهِ عَلى خَلْقِهِ»:

«منظور آل محمد اند صلى الله عليه و آله و آنها كسانى هستند كه از قرآن استنباط مى‌كنند و حلال و حرام را مى‌شناسند و آنها حجت خدا بر خلق او هستند». [٢]

و در حديث ديگرى كه در كمال الدين صدوق از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم: «وَمَنْ وَضَعَ وِلايَةَ اللَّهِ وَ اهْلَ اسْتِنْباطِ عِلْمِ اللَّهِ فى غَيْرِ اهْلِ الصَفْوةِ مِنْ بُيُوتاتِ الانْبياءِ فَقَدْ خالَفَ امْرَ اللَّهِ!»: «كسى كه ولايت خدا و اهل استنباط علم الهى را در غير برگزيدگان از اهل‌

[١]. مجمع البيان، جلد ٣، صفحه ٨٢.

[٢]. تفسير كنز الدقائق، جلد ٣، صفحه ٤٨٦.