پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٧ - علم امام

علم امام‌

قرآن مجيد اشاراتى به اين مسأله در آيات متعدد دارد:

در يكجا مى‌فرمايد: وَ اذا جائَهُمْ امْرٌ مِنَ الامْنِ اوُ الخَوْفِ اذاعُوا بِه وَلَوْرَدُّوهُ الى الرَّسُولِ وَ الى اولِى الامْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَ لَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لاتَّبَعْتُمُ الشَيْطانَ الّا قَليلًا:

«و هنگامى كه خبرى اميد بخش يا نگران كننده به آنها برسد، (بدون تحقيق،) آن را شايع مى سازند؛ در حالى كه اگر آن را به پيامبر و پيشوايانشان باز گردانند، كسانى كه قدرت تشخيص كافى دارند، از ريشه هاى مسائل آگاه خواهند شد. (و به آنها اطلاع خواهند داد) و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، همگى، جز عدّه كمى، از شيطان پيروى مى كرديد (و گمراه مى شديد». [١]

و در آيه ديگر مى‌فرمايد: فَاسْئَلُوا اهْل الذِّكْر انْ كُنْتُمْ لاتَعْلَمُون‌: «اگر نمى‌دانيد، از آگاهان بپرسيد». [٢]

آيه نخست نشان مى‌دهد كه افرادى از ميان مسلمانان ناآگاهانه در مسير پخش شايعات كه احياناً به وسيله دشمنان اسلام و منافقان ساخته و پرداخته مى‌شد قرار مى‌گرفتند، گاه شايعه پيروزى، و گاه شايعه شكست، و گاه شايعات ديگر و اين امر،

[١]. سوره نساء، آيه ٨٣.

[٢]. سوره نحل، آيه ٤٣- سوره انبياء، آيه ٧.