٣.تنها به يك دسته از منابع ، اكتفا نكرده‌ايم، بلكه هم به كتاب‌هاى فتوايى و هم به كتاب‌هاى استدلالى، نيز به كتب فقه مقارن و كتاب‌هاى جامع اقوال، حتى به كتاب هاى روايى و حديثى و آيات الاحكام، مراجعه كرديم.

بدين جهت منابع مورد استفاده ما بالغ بر ده‌ها عنوان كتاب خواهد بود، و اين از طرفى مسؤوليت را مضاعف و سنگين مى‌كند و از سوى ديگر به غناى بحث‌هاى اين دايرة المعارف مى‌افزايد.

قابل توجه است كه برخى از منابع در دسترس ما نبوده و مفقودند، مانند كتاب‌هاى ابن جنيد و ابن ابى عقيل و ديگران. در چنين مواردى راهى جز نقل با واسطه وجود نداشت.

در اين جا به مهم‌ترين منابع فقهى اين دايرة المعارف اشاره مى‌كنيم. ترتيب اين منابع براساس مراحل ششگانه تاريخى است كه فقه اماميه تاكنون سپرى كرده است اگر چه برخى از اين منابع، نماينده انديشه غالب در آن مرحله تاريخى خود نيستند.

الف) مرحله تأسيس (نيمه قرن سوم ـ اوايل قرن پنجم)

١ـ ٢. مقنع و هدايه شيخ صدوق (م٣٨ق)

٣. مقنعه، شيخ مفيد (م٤١٣ق)

٤ ـ ٦. انتصار، جمل العلم و العمل، الناصريات، سيد مرتضى (م٤٣٦ق)

٧. الكافي في الفقه، ابوالصلاح حلبى (م٤٤٦ق)

٨. المراسم العلويه، سلاّر ديلمى (م٤٦٣ق)

ب) مرحله جهش و شكوفايى (اوايل قرن پنجم ـ نيمه قرن هفتم)

١ ـ ٦. النهاية في مجرّد الفقه و الفتوى، مبسوط، خلاف، الجمل و العقود، اقتصاد