هـ) پويايى و نو آورى: كوشيده‌ايم تا ساختارى را برگزينيم كه با صفت پويايى فقه متناسب باشد، و به كمك آن بتوان فقه را در قالب جديد ريخت كه با فهم عصرى همگام باشد، به خصوص در مباحثى كه با دانش‌ها و تخصص‌هاى ديگرى ارتباط پيدا مى‌كند، مثل فقه معاملات و قراردادها كه رابطه نزديكى با مباحث حقوقى جديد دارد. اين گونه مباحث فقهى را با ملاحظه پژوهش‌هاى حقوقى تنظيم كرديم. قصد ما از اين كار همواره محاكات مطالب حقوقى نيست؛ چرا كه هريك از فقه وضعى و فقه اسلامى، اصول و قواعد خاص خود را دارند و درعين حال داراى مشتركاتى مى‌باشند كه تفاوتشان تنها در تعبير است. در اين موارد سعى شده كه راه ميانه را در پيش گيريم.

د)طبيعت و سطح بيان

سطح بيان از نظر عمق دقت و زبان مورد استفاده و مانند اينها، براساس اهدافى كه در دايرة المعارف مرسوم است، تعيين شده است. در عين رعايت حال فضلا و متخصصان، از مراجعه كنندگان عادى و معمولى نيز غفلت نورزيديم. لذا تعابير و جمله بندى‌هايى را به كار برده‌ايم كه انتظار هر دو دسته را برآورده كند، مثلاً در عين اين كه واژه علمى و اصطلاحى را آورده‌ايم، لغت مترادفى را كه در خور فهم غير متخصص باشد، نيز ذكر كرديم. از سوى ديگر در مواردى كه حكمى شگفت و نامانوس به نظر مى‌رسيد، براى زدودن اين حالت، حكمت و فلسفه آن حكم را نيز افزوده‌ايم .

هدف ما از درج نقل قول ها در پاورقى، صرفاً رعايت جمع بين حق اهل فن و ديگران بوده است. تا حدّ ممكن سياست كلى و قاعده اوليّه بر اين بوده است كه مضامين بلند فقهى به صورت روشن و با زبان متعارف و قابل فهم بيان گردد، گر چه طبيعت برخى از مطالب، سطح و شيوه خاصى از بيان را بر ما تحميل كرد.