ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤٠ - ترجمهء خطبهء صد و چهاردهم

و چه دور است مرده از زنده كه از او منقطع شده است .
قطعى است كه هيچ چيزى بدتر از شر نيست مگر كيفر آنو هيچ چيزى بهتر از خير نيست مگر پاداش آنو هر چيزى از دنيا شنيدنش با عظمتتر از ديدن آن استو هر چيزى از آخرت ديدنش با عظمتتر از شنيدن آن استپس كفايت كند شما را از ديدن امور دنيوى شنيدنشو از غيب ، خبرى كه از آن داده مى شودو بدانيد كه قطعا آنچه كه از دنيا بكاهد و بر آخرت بيفزايد بهتر از آن است كه از آخرت بكاهد و بر دنيا بيفزايدپس چه بسا كاسته شده اى كه سودمند است .
و چه بسا افزوده شده اى كه زيانبار استآنچه كه به آن مأمور شده‌ايد وسيعتر از آن است كه از آن جلوگيرى شده ايدو آنچه كه براى شما حلال شده است بيشتر از آن است كه براى شما حرام گشته استپس رها كنيد اندك را براى وصول به بسيار و ترك كنيد آنچه را كه تنگ است براى بدست آوردن آنچه كه وسيع استخداوند متعال روزى شما را تعهد نموده استو شما به عمل كردن مأموريدپس نباشد طلب كردن چيزى كه براى شما تضمين شده است ، شايسته تر از [ كوشش ] در بارهء عملى كه براى شما مقرر گشته استبا اين حال سوگند به خدا ، شك بر شما عارض گشته و يقين شما مختل شده استتا آنجا كه گويى آنچه كه براى شما تضمين شده است ، بر شما مقرر گشته است [ كه آنرا بايد به جاى بياوريد ] و آنچه كه بر شما مقرر شده است ، از شما ساقط گشته است حال كه چنين است ، به عمل پيشدستى كنيد ، و از فرا رسيدن ناگهانى مرگ بر حذر باشيدزيرا اميدى كه به برگشت عمر نيست ، به برگشت روزى وجود داردآن قسمت از روزى كه امروز از دست رفته است ، اميدى هست كه بر روزى فردا افزوده شودولى آن مدت از عمر كه ديروز سپرى شده است اميدى به برگشت آن در امروز نيستاميد به چيزى شايسته است كه مى آيدو يأس از چيزى درست است كه گذشته است [ اى بندگان خدا ، ] براى خدا تقوا بورزيد ، تقوايى كه شايستهء اوست و نرويد از اين دنيا مگر در حالى كه مسلمانيد .