ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٠ - مورد سيزدهم - على ابن ابي طالب عليه السلام شهسوار هل اتى
ولى چيزى از مواد معيشت نداشتند ، على عليه السلام سه صاع جو [ صاع برابر است با سه كيلو تقريبا ] از يك يهودى قرض كرد و روايت شده است كه آن حضرت آن سه صاع جو را از يهودى گرفت تا پشمى را براى وى بريسد . على عليه السلام آن جو را به فاطمه عليها السلام داد و او يك صاعش را آرد كرد و نانى از آن پخت .
امير المؤمنين عليه السلام نماز مغرب را خواندند ، سپس فاطمه عليها السلام نان را به نزد آنان ( على و حسن و حسين عليهم السلام ) آورد . در اين حال فقيرى آمد و آنان را دعا كرد و طعامى خواست . آنان ، نان را بآن فقير دادند و آن روز چيزى نچشيدند مگر مقدارى آب . فاطمه عليها السلام در روز دوم يك صاع ديگر را آرد كرد و پخت و آنرا نزد على عليه السلام آورد ، ناگهان يتيمى به در خانه آمد و طعامى از آنان خواست و آنان همان نان را دادند و نچشيدند مگر مقدارى آب . روز سوم فرا رسيد ، فاطمه عليها السلام باقى جو را آرد كرد و پخت و نزد على عليه السلام آورد . در اين موقع اسيرى به در خانه رسيد و از آنان طعامى خواست و آنان نان را باو دادند و نچشيدند مگر مقدارى آب . و چون روز چهارم شد و آنان بر نذرهاى خود وفا نمودند على عليه السلام بهمراه حسن و حسين عليهما السلام در حال گرسنه بخدمت رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله آمدند . رسول خدا بحال آنان گريه كرد و جبرئيل سورهء هل اتى را آورد » [١] همين مضمون را فخر رازى [٢] و طنطاوى جوهرى [٣] و زمخشرى ( محمود بن عمر ) [٤] نيز نقل نمودهاند .
[١] مجمع البيان - فضل بن الحسن طبرسى ج ١٠ ص ٤٠٤ تفسير سورهء هل اتى
[٢] التفسير الكبير ج ٣٠ تفسير هل اتى نقل از الواحدى و زمخشرى از ابن عباس
[٣] الجواهر ج ٢٣ ص ٣٢٥
[٤] الكشاف ج ٣ ص ٢٩٧