ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤١ - مورد سيزدهم - على ابن ابي طالب عليه السلام شهسوار هل اتى

١٥ ، ٢٠ - و نشهد أن لا إله إلَّا اللَّه وحده لا شريك له ، و أنّ محمّدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم عبده و رسوله شهادتين تصعدان القول و ترفعان العمل .
لا يخفّ ميزان توضعان فيه و لا يثقل ميزان ترفعان عنه ( و شهادت مى دهيم باين كه معبودى جز خدا وجود ندارد ، يگانه اى كه شريكى براى او نيست ، و شهادت مى دهم باين كه محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم بنده و رسول او است .
دو شهادتى كه بلند ميكند سخن [ پاكيزه ] را و بالا مى برد عمل را . سبك نشود آن ترازو كه شهادتين در آن نهاده شود و سنگين نشود آن ترازوئى كه شهادتين از آن برداشته شود ) مباحث مربوط به شهادتين را كه در سخنان امير المؤمنين عليه السلام در موارد فراوان آمده است در مجلد دوم از صفحهء ٢٤٩ تا صفحهء ٢٥٨ و مجلد نهم صفحه ٥٥ و مجلد هيجدهم صفحهء ٥١ و ٥٢ و ٩٣ و ٤٤ مطرح نموده‌ايم مراجعه شود . ٢١ ، ٢٥ - أوصيكم عباد اللَّه ، بتقوى اللَّه الَّتى هى الزّاد و بها المعاذ : زاد مبلغ و معاذ منجح . دعا إليها أسمع داع ، و وعاها خير واع . فأسمع داعيها ، و فاز واعيها ( اى بندگان خدا ، شما را به تقواى الهى توصيه ميكنم كه تنها توشهء معاد است و تنها وسيلهء پناهندگى بخدا . توشه ايست رساننده به مقصد و وسيلهء پناهى است و اصل كننده به هدف مطلوب . دعوت نموده است بسوى آن تقوى شنونده ترين دعوت كنندگان و پذيرفته است آنرا بهترين پذيرندگان . پس دعوت كننده اش آنرا شنوانيد و پذيرنده اش به هدف نائل گشت . )