ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٧٦ - زمان را غنيمت شماريد

بيمارى قرار گرفته رفتارهاى بيمار گونه را توجيه مى نمايد .
١٧ ، ٢٤ - أين القوم الَّذين دعوا إلى الإسلام فقبلوه ، و قرؤا القرآن فأحكموه ، و هيجوا إلى الجهاد فولهوا وله اللَّقاح إلى أولادها ، و سلبوا السّيوف أغمادها ، و أخذوا بأطراف الأرض زحفا زحفا ، و صفّا صفّا . بعض هلك و بعض نجا . لا يبشّرون بالأحياء و لا يعزّون عن الموتى ( كجا رفتند آن قومى كه دعوت به اسلام شدند ، آنرا پذيرفتند . قرآن را خواندند و با كمال قدرت و استقامت به آن عمل كردند . به جهاد با دشمنان تحريك شدند ، همانند شتران شيرده به فرزندانشان به هيجان در آمدند . شمشيرها از نيامها كشيدند [ و در راه اشاعهء اسلام دور زمين را دسته دسته و صف صف بر مردم احاطه نمودند .
بعضى از آنان رفتند و برخى ديگر زنده ماندند . آنان نه از زندگان بشارتى در مى يابند و نه در بارهء مردگان تسليتى داده ميشوند ) .
زمان را غنيمت شماريد زيرا تا چشم برهم زنيد - < شعر > « زين دائره خورشيد سواران همه رفتند » < / شعر > [١] المؤمنين عليه السلام آن انسان شناس بزرگ قرون و اعصار ، همان گونه كه انسانهاى رشد يافته و تربيت شده را از ديدگاه خود دور نمى داشت ، گاهى دست

[١] مصرع اول از اشعارى است كه اديب فرزانه شاعر معاصر آقاى مشفق كاشانى سروده‌اند . همهء بيت چنين است : < شعر > زين دائره خورشيد سواران همه رفتند اى سايه نشين خواب در اين مرحله تا چند نزديك باين مضمون از ملك الشعراء بهار نيز آمده است : از ملك ادب حكم گذاران همه رفتند شو بار سفر بند كه ياران همه رفتند < / شعر >