ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٠٧ - يكى از نتايج بسيار با عظمت وسيله تلقى كردن امير المؤمنين عليه السلام ابعاد مادى وجود مبارك خود را ، نظر او در بارهء زمامدارى بود
است ، نمى تواند قوانين تعديل لذايذ و قرار دادن آنها در مجراى اعتدال مشروع را وضع و اجراء نمايد .
٦ - از هر گونه انحراف كه موجب بوجود آمدن خلل در شخصيت باشد ، خوددارى كند .
٧ - در احساس تكليف و انجام آن فوق معامله گرى قرار بگيرد .
٨ - هيچ تعهد مشروعى را كه ولو با دشمن منعقد ساخته است ، نقض نكند .
٩ - ارزش كارها و كالاهاى مردم را به جاى بياورد .
١٠ - كارها را به كاردان بسپارد .
١١ - هر وسيله اى را قربانى هر هدفى ننمايد ، و به عبارت صحيحتر هر چيزى را بعنوان وسيله قربانى هدف مطلوب خود ننمايد .
١٢ - هرگز در آن صدد نباشد كه توجه مردم را به خود جلب كند و محبوبيت در ميان مردم را هدف تلقى نكند . آنچه كه هدف حقيقى است قرار دادن مردم در مسير حيات معقول است ، اگر چه اين كار نه باعث محبت مردم باشد و نه توجه آنان را به زمامدار جلب نمايد ، اگر چه انسانهاى بزرگ به جهت علم به عظمت و ارزش چنين كارى ( قرار دادن مردم در مسير حيات معقول ) نه تنها به حاكم محبت مى ورزند ، بلكه حقيقتا به او عاشق مى گردند . اين صفات فاضله كه فقط نمونه اى از شرايط حاكميت است ، بايد در زمامدار جامعه تحقق داشته باشد و مى دانيم كه همهء صفات فاضله در وجود امير المؤمنين عليه السلام جمع بوده است و مولوى در ابيات فوق بهترين نكات را در بيان علت و انگيزهء تصدى آن حضرت به زمامدارى متذكر شده است اين كه مولوى مى گويد :
< شعر > تا بيارايد بهر تن جامه اى تا نويسد او به هر كس نامه اى < / شعر > براى اثبات اين حقيقت است كه هر لباسى زيبندهء هر تنى نيست و به قول حافظ :
< شعر > نه هر كه سر نتراشد قلندرى داند نه هر كه آينه دارد سكندرى داند < / شعر > امير المؤمنين عليه السلام زمامدارى را مى پذيرد و تكليف بسيار سنگين حكومت را تحمل و انجام مى دهد . يعنى امير المؤمنين با تصدى به زمامدارى خواستند اثبات كنند كه اين جامهء با عظمت را كسى بايد بپوشد كه شايستهء آن است . با توجه به اين