ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٦٦ - شنيدن امتيازات دنيا بهتر و با عظمتتر از ديدن آنها است و ديدن امتيازات آخرت بهتر و با عظمتتر از شنيدن آنها است

روان طبيعى و ابزار كالبد مادى با آنها ارتباط برقرار خواهد كرد ، بدون ترديد بايد از نظر كيفيت و اصالت و حتى از نظر ماهيت غير از اين لذائذ محسوس دنيوى و فوق آنها باشد ، زيرا چنانكه ديديم روح مخصوصا ارواح رشد يافته امتيازات اين دنيا را پس از بدست آوردن آنها مانند سايه هائى مى بينند كه بدون تأثير مثبت در آنها ، از راه مى رسند و سپس به راه خود ادامه مى دهند . و مى توان گفت : تفاوت ما بين امور دنيوى و اخروى مانند تفاوت ما بين امور طبيعى و روحى ميباشد كه اصلا با يكديگر قابل مقايسه نيستند . اولا آنچه را كه انسان در اين دنيا درك مى كند همان گونه كه خواهيم گفت از چهار طرف محدود است و يا پرده روى آن كشيده شده است : ١ - پرده اى از محدوديت حواس و ابزار درك .
٢ - پرده اى از كيفيت خاص انديشه و تعقل و ديگر نيروهاى مغزى كه اغلب بر حواس تكيه ميكنند .
٣ - پرده اى از محدوديت هدفهائى كه با نظر به انگيزگى آنها درك و دريافت تحصيل مى شود .
٤ - پرده اى از آرمانها و موضع گيريهاى خاص درك كننده از نظر اصول پيش ساخته و پذيرفته شدهء قبلى . آيا اين گونه درك مى تواند قابل مقايسه با دركى باشد كه همهء پرده‌ها برداشته شده است .
( فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ ) [١] ( ما پرده مقابل درك تو را برداشتيم ، پس امروز ديد تو تيزبين است ) يعنى تو امروز واقعيتها را با تيزبينى خواهى ديد . همچنين آيا مى توان خواسته‌هاى والاى روح را كه داراى لذائذ معقول و حتى ما فوق آنها است ، با لذائذ جسمانى محدود و زودگذر و آميخته با آلام مقايسه نمود اما اين جملهء امير المؤمنين عليه السلام كه مى فرمايد : « پس كفايت كند شما را از ديدن امور دنيوى ، شنيدن آنها ، و كفايت كند از امور غيبى اخبارى كه در بارهء آنها مى شنويد » منظور آن نيست كه دست از دنيا و زندگى در آن ، بكلى برداريد و از امور

[١] ق آيه ٢٢