ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١١٢ - مورد سوم - دفتر ششم صفحهء ٤١٩

< شعر > كيست مولا آنكه آزادت كند بند رقيت ز پايت بر كند < / شعر > آزاد شدن بوسيلهء مولا يعنى چه - همان گونه كه در مجلد ١٤ از تفسير و نقد و تجليل مثنوى در تفسير اين ابيات گفته‌ايم - ١ - باز كردن چشم و گوش انسانها ، و بينا و شنوا ساختن آنان در عرصهء زندگى و گستردن شخصيت تكاپوگر انسانها در عرصهء زندگى براى تأثير و تأثر تكاملى .
٢ - آشنا نمودن آدميان با جان و روان خود و بيرون كردن آنان از لجنزار حيطهء خود محورى . منتقل ساختن مرده‌هاى متحرك از محيط و اجتماع مرگبار به قلمرو حيات معقول و زنده كردن آنان .
٣ - پيوستن زندگانى طبيعى به حيات طيبهء الهى ، سپس آزاد كردن آنان در حوزهء جاذبيت ربوبى .
اين است موضوع رسالت انبياء عليهم السلام و معناى مولا بودن آنان .
اين آزاد شدن بوسيلهء پيامبران در آيهء ١٥٧ از سورهء الاعراف چنين آمده است : ( الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَه مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَالإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ ) . . . ( آن مردم با ايمان كسانى هستند كه از رسول و پيامبر امى پيروى مى كنند كه او را در نزد خود در تورات و انجيل مى يابند آنان را به معروف ( نيكى ) امر ، و از منكر ( زشتى ) نهى مى نمايد و طيبات ( پاكيزه‌ها ) را براى آنان حلال و پليديها را حرام و بار سنگين و زنجيرهايى را كه بر آنان بود بر مى دارد . . . ) براى بررسى مشروح داستان غدير خم و حقايقى كه در اين داستان وجود دارد مراجعه بفرماييد به مجلد ١٤ از تفسير و نقد و تحليل مثنوى تأليف اين جانب از صفحهء ٥١٩ تا صفحهء ٥٣٧ . در آن صفحات اين مباحث مطرح شده است :