ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٨٠ - ميان آنچه كه براى شما تضمين شده است با آنچه كه مقرر شده است و بايد در بارهء آن بكوشيد ، فرقى بگذاريد

مجلد هشتم از ص ٢٥٧ تا ٢٦١ و مجلد نهم صفحهء ٣٥ و مجلد دهم از صفحه ٢٤ تا صفحه ٢٧ پيرامون معيشت و اقتصاد و بطور خاص در بارهء رزق ( روزى ) مطرح شده است و مطالعه كنندگان محترم مى توانند بآن مجلدات مراجعه فرمايند ، مضمون جملهء مورد تفسير در بارهء رزق همان است كه در قرآن مجيد در چند مورد آمده است . از آن جمله - ( أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنا ) [١] ( ما معاش آنان را در اين زندگانى دنيا در ميانشان تقسيم نموديم ) و در آيات فراوانى عطاى رزق مستقيما بخدا نسبت داده شده است ، مانند زنده كردن و ميراندن - ( الله الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ) [٢] ( خداوند است كه شما را آفريده سپس بشما روزى داده ، سپس شما را مى ميراند و سپس زنده مى گرداند ) و همان گونه كه در آن مباحث متذكر شديم اين گونه آيات شريفه منافاتى با لزوم فعاليت براى بدست آوردن معاش و روزى ندارد ، چنانكه مى فرمايد : ( وَجَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً ) [٣] ( و ما روز را براى كسب معاش قرار داديم ) ( فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الأَرْضِ وَابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ الله ) [٤]

[١] الزخرف آيه ٣٢
[٢] الروم آيه ٤٠
[٣] النبأ آيه ١١
[٤] الجمعه آيه ١٠