ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٧٨ - بشنو تا شمه اى از وقاحت بندهء شهوت بودن را با تو بگويم

مى توانست آن كار را انجام ندهد كه اختيار را از خود سلب نمايد .
غوطه ور در شهوت ، خود را در چاهى انداخته است كه قعرى براى آن چاه وجود ندارد . زيرا شخصيت آدم شهوتران همهء قوا و فعاليتهاى آن را در استخدام شهوت و اشباع آن قرار داده است و مادامى كه توانايى شهوترانى وجود دارد و هر گونه كيفيتى كه در اشباع آن امكان پذير باشد ، شخصيت شهوتران ، كار خود را بدون احساس محدوديت انجام خواهد داد تا آتش شهوت وجودش را خاكستر بسازد و بر باد فنا بدهد .
< شعر > گفت ارسلناك شاهد در نذر ز ان كه شد از كون او حر بن حر < / شعر > خداوند سبحان در قرآن مجيد خطاب به رسول گرامى مى فرمايد : ( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً ) [ الاحزاب آيهء ٤٥ ] ( اى پيامبر ، ما ترا شاهد و بشارت دهنده و تهديد كننده فرستاديم ) آن پيامبران عظيم الشأن را خداوند متعال شاهد بر همهء امت [ بلكه بر همهء انسانها ] قرار داده است ، و وصول به چنين مقام عظيمى بدون نيل به آزادى از همهء تعلقات عالم هستى امكان پذير نيست . و به همين جهت است كه خداوند آن وجود مقدس را به مقام اولويت به نفوس مردم نايل ساخته است - ( النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ ) [ الاحزاب آيهء ٦ ] ( پيامبر از خود مؤمنين به آنان شايسته تر است ) معناى ولايت در اين آيهء مباركه ولايت و اشراف و اختيار است كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم بر مردم با ايمان داشت . و چنانكه در مبحث ابيات مربوط به ولايت و غدير خم ، خواهيم گفت ، اولويت مزبور بدون آزادى مطلق از هر گونه تعلقات و تمايلات نفسانى و خطاهاى مربوط به درك و فهم ، امكان پذير نمى باشد .