ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩٦ - ترجمهء خطبهء صد و شانزدهم
تفسير عمومى خطبهء صد و شانزدهم
تفسير عمومى خطبهء صد و شانزدهم ٢ - أرسله داعيا إلى الحقّ و شاهدا على الخلق ( خداوند سبحان پيامبر را براى دعوت بسوى حق و شاهد بر خلق فرستاد ) رسالت پيامبر دعوت بر حق بود
رسالت پيامبر دعوت بر حق بود نه دعوت به امور باطل و نه دعوت به امور مشتبه و ابهام انگيز . پيامبر مردم را بآن امورى كه خود بالضروره براى تحصيل آنها نهايت كوشش را داشتند و زندگى طبيعى آنان بدون آن امور امكان پذير نبود ، دعوت نمى كرد . پيامبر مردم را به سوى خود نيز دعوت نمى فرمود كه آنان را دور خود جمع كند و براى تاختن در ميدان مراد اين دنياى زودگذر مركبى بدست بياورد . اگر مقصود آن برگزيدهء خدا اين گونه مسائل بود ، بزرگان عرب در آن زمان عموما و بزرگان قريش خصوصا اين مركب و ميدان را براى او آماده مى كردند مشروط به اين كه كارى با عقائد و فرهنگ جامد و تقليدى و اموال و اعتبارات دنيوى آنان نداشته باشد و مى دانيم كه اين مقصود بدون در حدود ٨٠ جنگ و دفاع و سختىهاى مهلك و گرفتاريهاى شعب ابي طالب و