ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٣ - مورد سيزدهم - على ابن ابي طالب عليه السلام شهسوار هل اتى
توصيفى جديد در بارهء تقوى مى آوريم ، لذا نيازى به توضيح آن احساس مى شود كه در مباحث گذشته و آينده مورد بهره بردارى قرار بگيرد . در اين مبحث براى توضيح صيانت تكاملى ذات ، اقسام سه گانهء صيانت را از نظر مى گذرانيم :
١ - صيانت حيات
١ - صيانت حيات همان گونه كه مى دانيم هر جاندارى از ساده ترين جانداران گرفته تا پيچيده ترين و كاملترين آنها كه عبارتست از انسان ، مى خواهد حيات خود را با هر وسيله اى كه ممكن است از تباهى و نيستى و حتى كوچكترين اختلال حفظ نمايد . اين فعاليت ( صيانت حيات ) در حيوانات غير انسان بجهت محدوديت هويت و عوامل و وسايل ادامهء حيات ، ساده تر و محدودتر ميباشد ، در صورتى كه انسان بجهت داشتن ابعاد و نيروهاى فراوان و استعدادها و هويت بسيار گسترده و عميق حيات ، مى تواند فعاليتهاى متنوعى براى صيانت آن داشته باشد . بديهى است انسان باضافهء صيانت حيات دو نوع فعاليت براى صيانت ذات خود دارد كه مى توان آنها را با دو اصطلاح صيانت ذات مطلوب و صيانت تكاملى ذات مطرح نمود .
٢ - صيانت ذات مطلوب
٢ - صيانت ذات مطلوب اين نوع صيانت را با اصطلاحات ديگرى نيز مى توان مورد تحقيق قرار داد مانند صيانت ذات ايده آل يا صيانت خود ايده آل ، صيانت من ايده آل . توضيح اين نوع صيانت بدينقرار است كه هر انسانى با داشتن مغز سالم و روان معتدل ، كوشش جدى در راه صيانت ذات يا بعبارات اصطلاحى « صيانت خود ايده آل » ، « صيانت من ايده آل » مبذول مى دارد . معناى ذات مطلوب همان گونه كه از لفظ آن بر مى آيد ، شخصيتى است كه انسان مى خواهد داراى آن بوده باشد ، مانند شخصيت ادبى ( ذات ادبى ) ، شخصيت هنرى ( ذات هنرى ) ، شخصيت علمى ( ذات علمى ) ، نظامى ، قضائى ، مديرى ، سياسى و غير ذلك . و چنانكه روشن است صفات مزبور پس از رسوخ در ذات ( شخصيت يا خود ، يا من ) حالت منش بخود مى گيرند . اين دو نوع صيانت :