ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٩ - ترجمهء خطبهء صد و هفتم
ترجمهء خطبهء صد و هفتم و از جملهء سخنان آن حضرت است در بعضى از روزهاى صفّين من تاخت و تاز شما را در آغاز كارزار ، و سپس بر كنار شدن شما را از صفوفتان ديدم ديدم كه مردم خشن و پست و اعراب باديه نشين شام شما راشكست مى دادنددر حالى كه شما جوانمردان عربو بزرگان شرفو چهرههاى پيشروو بلند قامتان بزرگواريد [ پس از اندك زمانى ، وضع تغيير كرد ] و اضطراب و خروش سينهام شفا يافتاز اين كه ديدم در آخر كار ، شماشاميان را از صفوفشان متفرّق و كنار مى كرديد ، چنانكه آنان شما را از صفوفتان متفرّق ساخته بودندو آنانرا از جايگاههاى خود مى رانديد چنانكه آنان شما را رانده بودند [ كارزار را تشديد نموديد ، كشتار اوج گرفت ] كشتارى با تيرهاو زدن با نيزهها [ تا اين كه فرار را بر قرار ترجيح دادند ] و گروه اوّل در فرار سوار بر گروه ديگرى مى گشت ، مانند شتران تشنه اى كه از حوضچههاى خود طرد و از آبشخورهايشان رانده شوند .