ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٩٥ - علائم و حوادثى كه در فتنههاى آخر الزّمان تحقّق مى يابد

النّاس عبيد الدّنيا و الدّين لعق على ألسنتهم يحوطونه ما درات به معائشهم و اذا محّصوا بالبلاء قلّ الدّيّانون [١] ( مردم بندگان [ خود باختهء ] دنيايند ، و دين را براى چشيدن باز بانشان مى خواهند ، به دور دين مادامى كه معاششان بآن دور مى زند ، مى گردند و هنگامى كه با آزمايشها تصفيه شوند ، متديّنهاى واقعى اندكند . ) بهمين جهت است كه امير المؤمنين عليه السّلام مى فرمايد : « در آن موقع نمى ماند از شما مگر ته مانده اى مانند ته ماندهء ديك . » سپس مى فرمايد : « و انسان مؤمن را از ميان شما برميگزيند مانند برگزيدن مرغ دانهء درشت را از ميان دانه‌هاى ريز . » ظاهر جمله اينست كه فتنه‌هاى آخر الزّمان نخست انسانهاى برجسته را از ميان جامعه بر مى چيند ، باين كه يا خود آنان با گوشه گيرى و كنار رفتن از متن جامعه ، تدريجا از بين مى روند و يا قدرتمندان آن فتنه‌ها با مبارزهء بىامان با آن شخصيّتهاى بزرگ و با ايمان ، آنانرا از جامعه حذف ميكنند تا ميدان تاخت و تاز را براى خود آماده بسازند .
٤٩ ، ٥٥ - أين تذهب بكم المذاهب ، و تتيه بكم الغياهب ، و تخدعكم الكواذب و من أين تؤتون ، و أنّى تؤفكون فلكلّ أجل كتاب ، و لكلّ غيبة إياب ( اى مردم ، اين راههاى مختلف شما را بكجا مى برد و تاريكيها در كدامين بيابان سرگردانتان مى سازد و دروغها چگونه شما را مى فريبد از كدامين راه بر شما

[١] بلاغة الحسين عليه السّلام .