ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٤ - ترجمهء خطبهء صد و نهم

ترجمهء خطبهء صد و نهم و از خطبه ايست از آن حضرت در بيان قدرت خداوندى و انحصار عظمت در او و امر قيامت .
قدرت خداوندى همهء موجودات بمقام شامخ خداوندى خاشعو قيام وجودى همهء اشياء با او استبىنياز كنندهء هر نيازمندىو عزّت بخش هر ذليلىاو است قوّهء هر ناتوانىو پناهگاه هر سوخته دلىكسى كه سخنى گويد ، سخنش را بشنودو هر كس خاموش باشد راز درونيش را ميداندهر كس كه زندگى كند روزيش بر اوستو كسى كه مرگش فرا رسد ، باز برگشتش بسوى او است [ بار پروردگارا ] ، چشمان ظاهرى ترا نديده است تا خبرى از تو بدهدبلكه وجود اقدست پيش از توصيف كنندگان از خلائقت بوده استمخلوقات را براى دفع وحشت نيافريدىو آنها را براى سود بردن بكار نينداختى ، هر كس را كه طلب كنى توانائى سبقت براى گريز از تو نداردو هر كس را كه گرفتى قدرت فرار از ترا دارا نيستكسى كه ترا معصيت كند از سلطهء تو نكاهدو كسى كه اطاعتت كند بر ملك تو نيفزايدكسى كه از قضاى تو به غضب در آيد ، نتواند امر ترا برگرداندو كسى كه از امر تو رويگردان شود ، بىنياز از تو نخواهد گشتهمهء رازهاى نهانى در نزد تو آشكارو هر غيبى در پيشگاه تو مشهود استخداوندا ، توئى آن حقيقت ابدى كه مدّتى براى تو نيستو توئى