ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٥ - ترجمهء خطبهء صد و نهم

نهايت همهء هستى كه هيچ گريزى از تو نيستوعده گاه نهائى مخلوقات بارگاه تست ، پس رهائى از سيطرهء مطلق تو نيست مگر بسوى تواختيار هر جنبنده اى بدست تستو سرنوشت همهء نفوس بسوى توپاكيزه پروردگارا ، چه با عظمت است شأن توپاك خداوندا ، چه بزرگست آنچه كه از مخلوقات تو مى بينيمو چه كوچك است هر بزرگى در جنب قدرت توو چه دهشت ناك است آنچه كه از ملكوت تو مى بينيم و چه محقّر است اين ملكوت در برابر آن عظمتهاى قدرت تو كه از ما پوشيده استچه فراوان است نعمتهاى تو در اين دنياو چه ناچيز است اين نعمتهاى دنيوى در مقابل نعمتهاى اخروى .
فرشتگان با عظمت از جملهء اين خطبه است : فرشتگانى كه در آسمانهاى خود اسكان فرمودى و از زمينت بالا بردىآن فرشتگان داناترين مخلوقات بمقام ربوبى تواندو بيمناكترين موجودات از توو نزديكترين مخلوقات ببارگاه قدس و كبريايتفرشتگان در مجارى تناسل مردها سكونت ننموده و در ارحام زنان قرار نگرفته و از قطره‌هاى آبى پست ( نطفه ) آفريده نشده اندحوادث و گرفتاريهاى عالم طبيعت خللى بر آنها وارد نساخته و آنها را پراكنده ننموده استو آن موجودات شريف با آن مقامو منزلتى كه در نزد تو دارندو با آن كه همهء خواسته‌هاى آنها متوجّه و متمركز مقام تو بوده و آن اطاعتهاى فراوانى كه براى تو انجام مى دهندو با اين كه كم است غفلت آنان از امر توبا همهء اين اوصاف ، اگر حقيقت نهائى عظمتهاى ترا كه از آنها پوشيده است ببينند اعمال خود را كوچك مى شمارندو به خودشان خرده گيرى مى نمايندو مى فهمند كه مطابق آنچه شايستهء مقام ربوبى تست ، ترا نپرستيده اندو بنحوى كه حقّ اطاعت تست ، ترا اطاعت ننموده‌اند .
نافرمانى مردم خداوندا ، اى منزّه از همهء نقائص در خالقيّت و معبوديّتكه مخلوقات را براى