ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤٧ - ٤ - انگيزهء بعثت رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم

كن ، اينست فطرتى كه خداوند مردم را بر مبناى آن آفريده است ، براى خلقت خداوندى تغييرى نيست . ) براى بررسى بيشتر در بارهء فطرت ، رجوع فرمائيد به مجلَّد اوّل از همين ترجمه و تفسير از صفحهء ١٤٠ تا صفحهء ١٥١ .
ب - بياد آوردن نعمتهاى فراموش شدهء خداوندى ، حكمت اساسى شكر نعمتهاى خداوندى ، بياد خدا بودن است و الَّا چنانكه خداوند متعال نيازى به عبادت بندگانش ندارد همچنين احتياجى به شكر نعمتهايش نيز ندارد . نيز توجه باين كه حقائق مفيد عالم هستى در رابطه با انسان چه از نظر جنبهء مادّى و چه از جنبهء معنوى ، نعمتهاى خداوندى هستند ، امورى را موجب مى شود كه در رشد انسانى مؤثّر مى باشند . از آن جمله : ١ - قدردانى از آنچه كه مفيد است .
٢ - كوشش براى مفيد ساختن اشياء كه جنبهء نعمت پيدا كنند .
٣ - نشاط و انبساط روحى دائمى ناشى از اين كه انسان طرف توجّه خداوندى است كه براى او نعمتهائى را ارزانى داشته است .
٤ - محاسبهء دقيق در بهره بردارى از همهء اشياء مفيد كه نعمتهاى خداوندى مى باشند و عدم اسراف در به كار بردن آنها و پرهيز جدّى از تباه ساختن آنها . امروزه در بعضى از كشورهاى قدرتمند و داراى ثروتهاى كلان براى حفظ قيمتها و بهره بردارى از عرضه و تقاضا موادّ معيشت ميليونها مردم را از بين مى برند ، قطعى است كه نمى دانند آن موادّ نعمتهاى خداوندى است ، زيرا اصلا رابطه اى با خدا ندارند و اين جريان مخالف رسالت رسولان الهى است .
ج - احتجاج با دلائل روشن براى گرايش به دين الهى ، اگر كسى در دعاوى و دلائل پيامبران الهى بخوبى دقّت كند ، خواهد ديد در تاريخ بشرى هيچ ادّعائى به ضرورت و عظمت دعاوى پيامبران [ كه مى گويند : بشر بايد پاسخ از كجا آمده‌ام بكجا مى روم و براى چه آمده‌ام از ما كه با آفريدگار بشرى در ارتباط مستقيم مى باشيم ، دريافت نمايد ] و هيچ دلائلى براى اثبات دعاوى روشنتر از دلائل براى اثبات دعاوى انبياى عظام نيست . شرط احساس روشنائى آن دلائل همانست كه شرط احساس ضرورت