ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٨٢ - شرط چهارم - ادامهء تكاپو و فعّاليّت معلَّم و مربّى در تكميل خويشتن

< شعر > هر نفس نو مى شود دنيا و ما بيخبر از نو شدن اندر بقا < / شعر > و اگر پذيرفته باشد كه - < شعر > هر نظرم كه بگذرد جلوهء رويش از نظر بار دگر نكوترش بينم از آنچه ديده ام < / شعر > هرگز از تعليم و تربيت مستمرّ خويشتن لحظه اى باز نمى ايستد ، زيرا او بهتر از همه بايد بفهمد كه - معلَّمترين و مربّىترين استاد كسى است كه هرگز نياز خود را به تعليم و تربيت فراموش نكند و بعبارتى ديگر بهترين استاد همواره بهترين دانشجو است . اوّلين و حقيقىترين معلَّم كه خداوند سبحان است ، به دومين و والا مقامترين معلَّم كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله است دستور مى دهد كه همواره بگويد : ( فَتَعالَى الله الْمَلِكُ الْحَقُّ وَ ) [١] ( بگو خداوندا بر علم من بيفزا . ) اوّلين و حقيقىترين مربّى به دومين و والا مقامترين مربّى دستور مى دهد كه در شبانه روز حدّاقلّ ده بار در ارتباطهاى پنجگانه كه نماز ناميده ميشوند ، اين آيه را از اعماق دل بخواند : ( اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ ) [٢] ( خداوندا ما را به راه راست هدايت فرما . ) در مواردى متعدّد از قرآن مجيد با بيانات مختلف ضرورت دوام تعليم و تربيت خداوندى را در بارهء بندگان خدا ، حتّى رسولان و انبياء عليهم السّلام گوشزد مى فرمايد ، و از مجموع دلائل عقلى مستند به حسّ و وجدان و دلائل نقلى معتبر باين نتيجه مى رسيم كه معارف سازنده مخصوصا در علوم انسانى كه موجب رشد و كمال انسانها ميباشد

[١] طه آيهء ١١٤ .
[٢] فاتحه آيه ٦ .