ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٨١ - توصيف زيبا از آن اوست

( هر چه را بخوانيد از آن اوست اسماء نيكو . ) ٣ - ( الله لا إِله إِلَّا هُوَ لَه الأَسْماءُ الْحُسْنى ) [١] ( خدا است [ موصوف باين صفت كه : ] خدايى جز او نيست ، از آن اوست اسماء نيكو . ) ٤ - ( هُوَ الله الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَه الأَسْماءُ الْحُسْنى ) [٢] ( اوست خداوند آفريننده و بوجود آورنده و صورتگر [ همهء صورتها ] از آن اوست اسماء نيكو .
) با نظر به مفهوم اين آيات شريفه ، همهء اسامى خداوند متعال اسماء حسنى بوده و خداوند اسماء غير حسنى ندارد . نهايت امر اين حسنى ( نيكوها ) بر دو قسم است : قسم يكم نيكوى جمالى ، مانند جميل و بهى . قسم دوم نيكوى جلالى ، مانند جليل ، قادر ، محيى ، مريد و غير ذلك . بعضى از عامّيان فكر مى كنند كه برخى از اسماء و صفات خداوندى وحشتناك و رعبآور و ترسآور است مانند : قهّار ، منتقم ، قاصم - و لذا مردم موقعى كه با آن اسماء و صفات خداوند را مى خوانند وحشت و رعب و هراس همهء سطوح موجوديّت آنان را فرا مى گيرد . بديهى است كه اين يك نوع تفكَّر عاميانه در بارهء اسماء و صفات خداوندى است كه از جهل و بىاطَّلاعى محض به آن مقام جلال و جمال ناشى مى گردد ، زيرا وقتى كه انسان متوجّه شود باين كه مقتضاى ذات ربوبى خير محض بوده و بهيچ وجه ظلم و شرّ و قبيح از آن مقام ربوبى صادر نمى گردد ، مى فهمد كه هر اسم و صفتى كه خدا با آنها خوانده شود يا داراى مفهوم جمالى است و يا جلالى كه جامع هر دو كمال است . مثلا در صفات فوق مى بينيم : قهّار كه معنايش پيروز مطلق است ، كمترين ظلم و شرّ و قبح در آن وجود ندارد ، بلكه داراى يكى از مفاهيم جلالى است كه بازگو -

[١] . طه آيهء ٨ .
[٢] . الحشر آيهء ٢٤ .