ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٨٠ - توصيف زيبا از آن اوست

احتياج را جز فضل و احسان تو جبران نمى كند و فقر و نياز آن احتياج را جز احسان وجود تو برطرف نمى سازد . در اين مقام [ كه نيايش با مقام شامخت را نصيبم فرمودى ] رضايت را بر ما عطا فرما و ما را از دست دراز كردن بسوى جز خود بىنياز فرما « قطعا توئى توانا بر همه چيز . » ) توصيف زيبا از آن اوست در تفسير هويّت زيباييهاى محسوس و معقول و تعريف آنها تاكنون مطالب بسيار فراوانى گفته شده است ، اگر يك متفكَّر محقّق در آن تفسيرات و تعريفات دقّت لازم و كافى نمايد ، يقين حاصل خواهد كرد به اين كه هيچ يك از آنها نمى تواند زيبائى را چه محسوس و چه معقول بطورى توضيح بدهد كه هيچ سؤالى و ابهامى در موضوع باقى نگذارد . مگر اين كه ارتباط زيبائى را خواه از قطب درون ذات و خواه از قطب برون ذات ، با خالق جمال كه خدا است ، منظور بدارد ، يعنى شخص متفكَّر محقّق در نهايت كوشش و سعى خود باين نتيجه خواهد رسيد كه همهء زيباييها چه در قلمرو محسوس و چه در منطقه‌هاى معقول ، نمودهائى نگارين يا حقايق بهجت انگيز هستند كه با شفّافيّت خود ، كمالى را نشان مى دهند كه وابسته به كمال مطلق ، يعنى وابسته به خدا مى باشند . مطلبى ديگر كه در اين مبحث تذكَّر بان ، مناسب است ، اينست كه همهء اسماء خداوندى نيكو و زيبا و نشان دهندهء معانى زيبا مى باشند . آيات متعدّدى در قرآن به اين مطلب دلالت صريح دارد . از آن جمله : ١ - ( وَلِلَّه الأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوه بِها ) [١] ( و از آن خدا است اسماء نيكو ، پس خدا را با آن اسماء بخوانيد . ) ٢ - ( أَيًّا ما تَدْعُوا فَلَه الأَسْماءُ الْحُسْنى ) [٢]

[١] . الأعراف آيهء ١٨٠ .
[٢] . الإسراء آيهء ١١٠ .