ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤٩ - تتمة ١٢ - آيا واقعا من انسان در همه حال از فرشتگان با عظمتترم

قطعا فرشتگان براى بدست آوردن آنها ، عظمتها و شايستگىها و برآمدن از عهدهء مسئوليّتها از خود نشان داده‌اند .
١٩٦ ، ٢٠٦ - تتمة ١٢ - آيا واقعا من انسان در همه حال از فرشتگان با عظمتترم قد ذاقوا حلاوة معرفته و شربوا بالكأس الرّويّة من محبّته ، و تمكَّنت من سويداء قلوبهم و شيجة خيفته ، فحنوا بطول الطَّاعة اعتدال ظهورهم ، و لم ينفد طول الرّغبة إليه مادّة تضرّعهم و لا أطلق عنهم عظيم الزّلفة ربق خشوعهم ، و لم يتولَّهم الإعجاب فيستكثروا ما سلف منهم ، و لا تركت لهم استكانة الإجلال نصيبا في تعظيم حسناتهم ، و لم تجر الفترات فيهم على طول دؤوبهم ، و لم تغض رغباتهم فيخالفوا عن رجاء ربّهم ٢٠ - ( آنان شيرينى معرفت ربوبى را چشيده و شربت محبّت خداوندى را با كاسه‌هاى سيراب كننده سر كشيدند و در مغز دلهاى آنان رگه‌هاى خوف از خدا جايگير شده ، و استمرار در عبادت استقامت پشتشان را منحنى نموده است . بطول انجاميدن رغبت و اشتياق به خداوند ، مادّهء ناله و تضرّع آنان را تمام نكرده است ، و عظمت تقرّب ببارگاه ربوبى ريسمانهاى خشوع را از گردن جانهاى آنان باز ننموده است ، عجب بر آنان مستولى نشده تا عبادات گذشته را زياد محسوب نمايند ، و احساس ناتوانى و ناچيزى در دريافت جلال خداوندى براى بزرگداشت حسناتى كه انجام مى دهند نصيبى نگذاشته است و بجهت امتداد طولانى تكاپو در عبادت ، سستىها بر وجود آنان راه نيافته است . از اشتياقهاى آن فرشتگان چيزى نكاسته است تا از اميد پروردگارشان روى گردان شوند . ) در اين جملات هم عظمتها و امتيازات شگفتانگيزى به فرشتگان نسبت داده شده است كه نمى توان گفت : خداوند با جبر خلقت آنها را موجوداتى