ترجمه و تفسير نهج البلاغه
(١)
1 - نهايت قدرت او قابل درك و شناسائى نيست
٤ ص
(٢)
2 - مخلوقات با مشيّت خداوندى ابداع شده و خداوند همهء آنها را براى خدا شناسى و خدايابى راهنمائى فرموده است
٨ ص
(٣)
3 - خداوند متعال دلائل متعدّد و روشنى را براى معرفت ما در باره او اقامه فرموده است
١٠ ص
(٤)
4 - لَيْسَ كَمِثْلِه شَىْءٌ ، خداوند سبحان هيچگونه مثلى ندارد
١٦ ص
(٥)
5 - اندازه گيرى اشياء دقيق ، و تديير متجلَّى در آنها لطيف ، و همه آنها تسليم مشيّت خداوندى در حركت بسوى غاياتى هستند كه براى آنها مقرّر گشته است
١٨ ص
(٦)
6 - مخلوقات بدون احساس دشوارى در حركتى كه براى آنها مقرّر شده است با كمال تسليم به مشيّت بالغهء خداوندى راه خود را مى روند
١٩ ص
(٧)
7 - خداوند سبحان در خلقت اشياء نه به تفكَّرى نيازمند بود و نه به قريحه غريزه اى و نه به سابقه تجربى و نه به شريكى كه او را در ابداع عجائب كائنات يارى كند
٢١ ص
(٨)
دليل يكم
٢٢ ص
(٩)
دليل دوم
٢٣ ص
(١٠)
8 - نظمى شگفتانگيز را كه خداوند سبحان در مخلوقات برقرار فرمود
٢٤ ص
(١١)
9 - خلقت آسمانها و زمين از حالت تراكم تا انبساط
٢٦ ص
(١٢)
10 - خورشيد و ماه در مجراى خود
٣٧ ص
(١٣)
تبصره
٣٨ ص
(١٤)
مقدّمه در بارهء واقعيّت موجودات پشت پردهء طبيعت
٤٠ ص
(١٥)
11 - فرشتگان الهى و موقعيّت و فعّاليّت آنها در آسمانها كيهان بزرگ
٤٣ ص
(١٦)
11 - فرشتگان الهى و موقعيّت و فعّاليّت آنها در آسمانها كيهان بزرگ
٤٦ ص
(١٧)
12 - آيا واقعا من انسان در همه حال از فرشتگان با عظمتترم
٤٧ ص
(١٨)
تتمة 12 - آيا واقعا من انسان در همه حال از فرشتگان با عظمتترم
٤٩ ص
(١٩)
تتمة 12 - آيا واقعا من انسان در همه حال از فرشتگان با عظمتترم
٥٠ ص
(٢٠)
تتمة 12 - آيا واقعا من انسان در همه حال از فرشتگان با عظمتترم
٥١ ص
(٢١)
تتمة 12 - آيا واقعا من انسان در همه حال از فرشتگان با عظمتترم
٥٢ ص
(٢٢)
12 - آيا واقعا من انسان در همه حال از فرشتگان با عظمتترم
٥٤ ص
(٢٣)
13 - و از جملهء اين خطبه است در توصيف زمين و فرو رفتن اكثر نقاط آن در آب
٥٥ ص
(٢٤)
14 - زمين متحرّك است يا ساكن
٥٦ ص
(٢٥)
14 - زمين متحرّك است يا ساكن
٥٧ ص
(٢٦)
15 - خداوند زمين را كه گذرگاه ما انسانها است داراى عوامل زندگى قرار داد
٥٨ ص
(٢٧)
16 - تقسيم آبها در روى زمين
٥٩ ص
(٢٨)
17 - تركيب اجزاء ابر و بحركت در آمدن آن
٦١ ص
(٢٩)
18 - چنانكه خداوند حكيم در خلقت ستارگان آسمانى زيبائى را منظور فرموده است همچنان در نمودهاى نباتات و درختان و ديگر مناظر زمين زيبائى را آفريده است
٦٢ ص
(٣٠)
19 - آيا چون خدا مى دانست حضرت آدم عليه السّلام مرتكب آنچه كه براى او ممنوع بود ، خواهد گشت ، حضرت آدم مرتكب آن ممنوع شد ( گندم را خورد )
٦٦ ص
(٣١)
20 - تضادّى حكمتآميز در جريان امكانات و امتيازات مادّى
٦٩ ص
(٣٢)
21 - فلسفه و حكمت اين تضادّ چيست
٧٢ ص
(٣٣)
علم خداوندى بر واقعيّات قابل مقايسه با علم انسانها به آنها نيست
٧٧ ص
(٣٤)
توصيف زيبا از آن اوست
٨٠ ص
(٣٥)
شايسته ترين موجود براى آرزو كردن و اميد بستن
٨٣ ص
(٣٦)
چون همهء نعمتها از اوست ، پس ستايش و سپاس جز او را سزاوار نيست
٨٥ ص
(٣٧)
موقعيت والاى نيايش
٨٧ ص
(٣٨)
ترجمهء خطبهء نود و دوم
٨٩ ص
(٣٩)
شما برويد براى خودتان زمامدارى غير از من پيدا كنيد
٩١ ص
(٤٠)
من حقيقت را از شما نگرفتهام كه تابع مطلق شما باشم
٩٣ ص
(٤١)
اگر مرا رها كنيد و مسئوليّت زمامدارى را براى من بوجود نياوريد من هم فردى از شما هستم و بوظيفهء خود عمل خواهم كرد
٩٤ ص
(٤٢)
ترجمهء خطبهء نود و سوم
٩٧ ص
(٤٣)
آگاهى امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام از تاريخ و فلسفه و عوامل آن
١٠٤ ص
(٤٤)
مقدّمه اى بر فلسفهء تاريخ از ديدگاه نهج البلاغه
١٠٥ ص
(٤٥)
1 - همان ملاكى كه عالم هستى را قانونى ساخته است ، تاريخ بشر را قانونى نموده است
١٠٦ ص
(٤٦)
2 - دو موضوع مهمّ كه عامل اشتباه برخى از متفكَّرين گشته است
١٠٨ ص
(٤٧)
3 - شناخت معلول مستلزم شناخت علَّت نيست ولى شناخت همه جانبهء علَّت است كه شناخت معلول را نتيجه مى دهد
١١١ ص
(٤٨)
4 - مقصود از فلسفهء تاريخ چيست
١١٢ ص
(٤٩)
5 - جريان شخصى بودن تاريخ منافاتى با قانونى بودن اجزاء و عناصر تشكيل تاريخ ندارد
١١٤ ص
(٥٠)
8 - قضيّهء دوم - انسان قانون علَّيّت را از بين نمى برد و معدومى را موجود و موجودى را معدوم نمى كند بلكه با تحصيل آگاهىها و قدرتهاى متنوع در علَّيّت علَّتها و انگيزگى انگيزهها در رابطه با خويشتن تصرّف مى نمايد
١١٧ ص
(٥١)
11 - آيا علَّت محرّك كه براى تاريخ ضرورت دارد در درون تاريخ است يا خارج آن
١٢٢ ص
(٥٢)
12 - آيا علَّت محرّك تاريخ بايد يك حقيقت بوده باشد
١٢٥ ص
(٥٣)
13 - براى شناخت وحدت يا تعدّد عامل محرّك تاريخ بايد نخست منظور از تاريخ را بفهميم
١٢٨ ص
(٥٤)
آيا تاريخ در مسير تكاملى حركت مى كند
١٣٠ ص
(٥٥)
15 - ضرورت تفكيك ميان عامل ضرورى تاريخ و عامل تعيين كنندهء كيفيّت تاريخ
١٣٢ ص
(٥٦)
16 - موقعيّت يكم براى تعيين عامل كيفيّت حيات ، ماهيّت و مختصّات خود انسان است
١٣٤ ص
(٥٧)
17 - موقعيّت دوم - براى تعيين عامل كيفيّت حيات انسانها در حال زندگى دسته جمعى
١٣٥ ص
(٥٨)
18 - نظراتى كه بعنوان عامل محرّك تاكنون ارائه شده است
١٤١ ص
(٥٩)
توضيحى در رابطهء موجودات و رويدادهاى تاريخ بشرى با انسان
١٤٦ ص
(٦٠)
20 - گرايش تبهكاران به فساد و افساد در روى زمين و نتائج آن
١٤٩ ص
(٦١)
2 - تقسيم رفتار در كشش زمان
١٥١ ص
(٦٢)
نوع دوم - رفتار عادى
١٥٣ ص
(٦٣)
نوع سوم - رفتار اضطرارى
١٥٦ ص
(٦٤)
چهارم - رفتار اجبارى
١٥٧ ص
(٦٥)
هفتم - رفتار اختيارى عالى
١٥٩ ص
(٦٦)
آيا مى توان انسان و تاريخ وى را از رفتارهائى كه در طول تاريخ از وى بروز نموده است ، شناخت
١٦٢ ص
(٦٧)
آيا بشر مدّعى تكامل در بارهء رفتار خود شناخت صحيح داشته است اگر چنين است ، پس چرا با اين كه مى بيند سرتاسر تاريخ هر كس انسان يا انسانهائى را گريانده است ، خود او را نيز گرياندهاند ، با اين حال كمترين عبرتى نمى گيرد
١٦٤ ص
(٦٨)
دليل دوم - براى اثبات اين حقيقت كه بشر براى پيشرفت و تكامل ارزشى خود بطور مستمرّ قانونى حركتى انجام نداده است
١٦٥ ص
(٦٩)
21 - پيامبران الهى مردم را با دور كردن از فساد و افساد و ترغيب و تحريك به صلاح و اصلاح در مسير تكامل قرار مى دادند
٢٠٠ ص
(٧٠)
22 - چگونه پيامبران الهى با افساد كنندگان در روى زمين مبارزهها كرده اند
٢٠٢ ص
(٧١)
23 - كمّيّت و كيفيّت دخالت و تأثير انسان در تشكيل تاريخ خود چيست و چگونه است
٢١٢ ص
(٧٢)
منفعتگرايى در فلسفهء تاريخ
٢١٤ ص
(٧٣)
تلاش انسان براى منفعت
٢١٧ ص
(٧٤)
معانى سنّت در آيات قرآنى و نهج البلاغه
٢٢٤ ص
(٧٥)
تقليد از گذشتگان در تاريخ و تكيه بر آنان
٢٢٧ ص
(٧٦)
زندگى در پرتو حقائق نه در سايهء اقوام و ملل و شخصيّتهاى گذشته
٢٣٠ ص
(٧٧)
تناوب متفرّق در تمدّنها
٢٣١ ص
(٧٨)
بروز اعتلا و سقوط جوامع و تمدّنها و فرهنگها از ديدگاه اسلام
٢٣٣ ص
(٧٩)
1 - پاىبندى شديد به خصلتهاى نيكو
٢٤٩ ص
(٨٠)
2 و 3 - پاىبندى شديد به اعمال پسنديده و پاىبندى شديد به امور نيكو و زيبا
٢٥٠ ص
(٨١)
4 - آرمانهاى بزرگ
٢٥١ ص
(٨٢)
5 - تكاپو در مخاطرات بزرگ و آثار پسنديده
٢٥٣ ص
(٨٣)
6 - وفاء به عهد
٢٥٦ ص
(٨٤)
نكتهء بسيار جالب در بارهء سه عامل حياتى تمدّن
٢٦٢ ص
(٨٥)
فضيلت محبوبيّت ذاتى ندارد ، بلكه وسيله اى براى نظم زندگى است تير خلاصى است كه در شكل ادبيّات يا فلسفه به مغز انسانيّت شليك شده است
٢٦٦ ص
(٨٦)
10 - خويشتندارى از ظلم
٢٦٨ ص
(٨٧)
13 - پرهيز كردن از فساد در روى زمين
٢٧٤ ص
(٨٨)
14 - التزام به انس و محبّت
٢٧٦ ص
(٨٩)
15 - برخوردارى از نيروها
٢٧٩ ص
(٩٠)
16 - كوشش در هنگام آزمايشها و گرفتاريها
٢٨٣ ص
(٩١)
19 - بصيرتهاى نافذ
٢٨٥ ص
(٩٢)
چه انگيزه اى باعث شده است كه متفكَّران دوران معاصر دين را بعنوان عامل يا يكى از عوامل مؤثر در تاريخ بحساب نمى آورند
٢٨٧ ص
(٩٣)
بپرسيد تا بدانيد ، بپرسيد از من پيش از آن روز كه رخت از ميان شما بربنديم
٢٩٢ ص
(٩٤)
اخبار غيبى امير المؤمنين عليه السّلام
٢٩٤ ص
(٩٥)
روزگارى فرا مى رسد كه نه سؤال كنندگان روحيّهء سؤال خواهند داشت و نه پاسخ دهندگان قدرت براى پاسخ دادن ، تا عنايت خداوندى بار ديگر فرا رسد
٣٠٠ ص
(٩٦)
هنگامى كه طلايههاى فتنه نمودار مى گردند امور را مشتبه مى نمايند ، و هنگامى كه رويگردان مى شوند بيدار مى كنند
٣٠١ ص
(٩٧)
فتنه اى كور كه بينايان در آن در رنج و نابينايان در آن در راحتند
٣٠٧ ص
(٩٨)
اگر يك جامعه اى با آگاهى و اختيار ، والى عادل را بر زمامدارى نپذيرد بزنجير اربابان ستمپيشه با كمال جبر و نابينائى گردن خواهد نهاد
٣١٠ ص
(٩٩)
پيروزى شما بر آن اربابان همان مقدار و همان گونه است كه برده اى بر مالكش پيروز گردد
٣١١ ص
(١٠٠)
آرى ، اينست قانون الهى كسى كه انسانى را گريانده است ، او را خواهند گرياند
٣١٣ ص
(١٠١)
آرى دنبال علىّ بن ابى طالب عليه السّلام خواهند گشت ، ولى كو علىّ بن ابي طالب
٣١٤ ص
(١٠٢)
فهرست مطالب
٣١٧ ص
(١٠٣)
فهرست آيات
٣٢٤ ص
(١٠٤)
فهرست روايات
٣٢٩ ص
(١٠٥)
فهرست نامها
٣٣٠ ص
(١٠٦)
فهرست مأخذ
٣٣٤ ص
(١٠٧)
نام جاىها
٣٣٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص

ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٢٦ - فهرست آيات


١٤٤ و جعلنا بينهم و بين القرى التي باركنا فيها قرى ظاهرة و قدرنا فيها السير سيروا فيها ليالى و اياماً آمنين سبا ١٨ ١٤٥ فاعرضوا فارسلنا عليهم سيل العرم سبا ١٧ ١٤٥ فقالوا ربنا باعد بين اسفارنا و ظلموا انفسهم فجعلناهم احاديث و مزقناهم كل ممزق ان في ذلك لايات لكل صبار شكور سبا ١٩ ١٤٦ و لو لا دفع اللَّه الناس بعضهم ببعض لفسدت الارض البقرة ٢٥١ ١٤٦ و ما اهلكنا من قرية الا و لها كتاب معلوم الحجر ٤ ١٤٦ ذلك بان اللَّه لم يك مغيراً نعمة انعمها على قوم حتى يغيروا ما بانفسهم الانفال ٥٣ ١٤٧ ان اللَّه لا يغير ما بقوم حتى يغيروا ما بانفسهم الرعد ١١ ١٤٨ و لو ان اهل القرى آمنوا و اتقوا لفتحنا عليهم بركات من السماء و الارض و لكن كذبوا فاخذناهم بما كانوا يكسبون الاعراف ٩٦ ١٤٨ و كم قصمنا من قرية كانت ظالمة الانبياء ١١ ١٤٨ و كم اهلكنا من قرية بطرت معيشتها القصص ٥٨ ١٤٨ ظهر الفساد في البر و البحر بما كسبت ايدى الناس الروم ٤١ ١٩٧ انه من قتل نفسا بغير نفس او فساد في الارض فكانما قتل الناس جميعا المائدة ٣٢ ٢٠٢ و اذا قيل لهم لا تفسدوا في الارض قالوا انما نحن مصلحون .
الا انهم هم المفسدون و لكن لا يشعرون البقرة ١٢ و ١١ ٢٠٣ و لا تفسدوا في الارض بعد اصلاحها الاعراف ٥٦ ٢٠٣ فهل عسيتم ان توليتم ان تفسدوا في الارض و تقطعوا ارحامكم .
اولئك الذين لعنهم اللَّه فاصمهم و اعمى ابصارهم محمد ٢٣ و ٢٢ ٢٠٣ و اذا تولى سعى في الارض ليفسد فيها و يهلك الحرث و النسل و اللَّه لا يحب الفساد البقرة ٢٠٥ ٢٠٣ الذين ينقضون عهد اللَّه من بعد ميثاقه و يقطعون ما امر اللَّه به ان يوصل و يفسدون في الارض اولئك هم الخاسرون البقرة ٢٧ ٢٠٤ و يفسدون في الارض اولئك لهم اللعنة و لهم سوء الدار الرعد ٢٥ ٢٠٤ زدناهم عذابا فوق العذاب بما كانوا يفسدون النحل ٨٨ ٢٠٤ فلو لا كان من القرون أولو بقيته ينهون عن الفساد في الارض الا قليلا ممن انجينا منهم و اتبع الذين ظلموا ما اترفوا فيه و كانوا مجرمين هود ١١٦ ٢٠٤ و ما كان ربك ليهلك القرى بظلم و اهلها مصلحون هود ١١٧ ٢٠٤ ظهر الفساد في البر و البحر بما كسبت ايدى الناس الروم ٤١ ٢٠٥ و فرعون ذى الاوتاد الذين طغوا في البلاد فاكثروا فيها الفساد فصب عليهم ربك سوط عذاب . ان ربك لبا المرصاد الفجر ١٠ - ١٤ ٢٠٥ و اللَّه لا يحب المفسدين المائدة ٦٤ ٢٠٥ انما جزاء الذين يحاربون اللَّه و رسوله و يسعون في الارض فساداً