ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٠ - ٣ - خداوند متعال دلائل متعدّد و روشنى را براى معرفت ما در باره او اقامه فرموده است

اين كلمات را در موارد فوق به فراوانى به كار مى برند ، مانند خلَّاقيّت هنرى و صنعتى و علمى و غير ذلك . و حتّى با نظر به آيهء شريفهء : ( فَتَبارَكَ الله أَحْسَنُ الْخالِقِينَ ) ( پس مبارك و پاكيزه است خداوندى كه بهترين آفرينندگان است ) .
كه ظاهرش اينست كه خلق كنندگانى وجود دارند كه خداوند بهترين آنان ميباشد . نيز نمى توان گفت : استعمال كلمه خالق بمعناى حقيقى آن ، به غير از خدا جايز بوده باشد ، زيرا مقصود از كلمه « خالقين » همان علل طبيعى و علل انسانى و ديگر علل ماوراى طبيعى هستند كه مردم آنها را خالق مى پندارند ، يعنى در نظر آنان ، آن علل طبيعى و انسانى و ماوراى طبيعى خالق محسوب مى گردند .
مورد دوم - ايجاد شيء بىسابقهء هستى بطور مطلق است . و ابداع باين معنى است كه بخداوند نسبت داده مى شود و جز خداوند هيچ موجودى نمى تواند مبدع حقيقى بوده باشد [١] .
٣ - خداوند متعال دلائل متعدّد و روشنى را براى معرفت ما در باره او اقامه فرموده است از آن جمله دلائلى كه خداوند جلّ سلطانه براى انسانها اقامه فرموده است ، دلائلى است كه امير المؤمنين عليه السّلام در جملات مورد تفسير بيان فرموده است : ١ - بروز و ظهور ملكوت قدرت خداوندى در عالم هستى . اين ملكوت

[١] . خلقت ابداعى در مجلَّد دوم از ص ٨٧ تا ص ٩٢ و در مجلَّد پانزدهم از ص ١٩٢ به بعد از همين ترجمه و تفسير بحث شده است ، بهمين جهت در اين مبحث در بارهء هويّت ابداع بحث تفصيلى ننموديم .