فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٢٨ - اقسام وحدت

و ذو الخصوص العددىّ، اى الواحد بالخصوص الّذىّ يقال له‌

الواحد بالعدد و انّما غيّرنا السّياق فى النّظم من تقسيم الوحدة الى‌

تقسيم الواحد للاشارة الى عدم الفرق و انّ اقسام احدهما بحسب‌

اقسام الآخر بلا تفاوت.

منه ما، كمبدء الاعداد كان مفهما، موضوعه عدم قسمة فقط، اى‌

الموصوف بالوحدة و الوحدة كلاهما واحد و هو مفهوم الوحدة الّتى‌

هى مبدء الاعداد و هو عدم الانقسام فهو فى المفاهيم آية الوحدة

الحقّة فى الحقايق، و منه، اى من الواحد بالخصوص، ما، اى واحد،

الوضعىّ زاد، اى زاد موضوعه المفهوم الآخر وراء مفهوم الوحدة و

عدم الانقسام و كان من ذوات الاوضاع، كالنّقط.

ترجمه: وحدت حقيقيّه را بخصوص نسبت بده و بگو وحدت خاصّه و آن وحدت‌

عدديّه مى‌باشد و نيز بعموم بحسب وجود و مفهوم منتسبش بنما همچون حقيقت وجود

لا بشرط و وجود منبسط كه آن نيز بحسب وجود و مفهوم عام است و مثال آن‌

وحدت نوعيّه و جنسيّه و عرضيّه مى‌باشد.

وحدت خاصّ عددى يعنى واحد بالخصوص كه بآن واحد بالعدد مى‌گويند

قسمى از آن همچون مبدء اعداد موضوعش عبارتست از عدم قسمت فقط يعنى‌

موصوف بوحدت و نفس وحدت هر دو عين هم مى‌باشند و آن مفهوم وحدت است كه‌

مبدء اعداد بوده و عبارتست از نفس عدم انقسام و اين معنا در مفاهيم علامت وحدت‌

حقّه است در حقائق و قسمى ديگر از آن يعنى از واحد بالخصوص واحد وضعى‌

است و آن اينستكه موضوعش غير از مفهوم وحدت و عدم الانقسام مى‌باشد و آن از

ذوات الاوضاع است يعنى قابل اشاره مى‌باشد همچون نقطه.

تبصره‌

در بيت قبلى اقسام مذكور را براى وحدت ذكر نموديم و در اينجا سياق را

تغيير داده و بجاى وحدت، واحد گ فتيم اين تغيير در عبارت بجهت اشاره باين نكته‌