فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٥٧ - فصل در بيان اعراض نسبيه از جمله آنها«اين و متى» مىباشد

انتهاء آن منطبق شود مانند حركت قطعيّه.

٢- بودن بطور غير انطباق يعنى مظروف در ظرف واقع شود نه بطور انطباق‌

مانند حكت توسّطيّه و شرح هر كدام از اين دو حركت قبلا گ ذشت.

تبصره‌

تمام اقسام پ ن چگ انه‌اى كه در مقوله « اين » بود در اين مقوله نيز جارى و از

شرح مستغنى است.

جدة

« جدة » : « جدة » ( ملك) هيئتى است كه براى محاط بواسطه محيط

حاصل شود بطورى كه محيط و محاط با هم منتقل شوند يعنى انتقال محاط مقيّد به‌

انتقال محيط باشد و از آن به (ملك) و (له) نيز تعبير مى‌شود ناگفته نماند

همانطورى كه مرحوم مصنّف فرموده لازم نيست هيئت حاصله در اين مقوله مقيّد

بقيود و خصوصيّاتى باشد بلكه كوچكترين ملابست و مناسبتى كه از احاطه چ يزى‌

به چ يز ديگر حاصل شود كافيست در تحقّق اضافه هيئت در اين مقوله.

البتّه مرحوم مصنّف اين معنا را در صورتى از عبارت استخراج مى‌كند كه‌

كلمه (ما يحيط الخ) موصوله باشد بعد مى‌فرمايد محتمل است كلمه « ما »

مصدريّه باشد كه در اين صورت ادنى ملابست و مناسبت كافى در اضافه هيئت‌

نيست.

تبصره‌

١- قيد انتقال محاط بانتقال محيط بجهت احتراز از مقوله « اين » است‌

چ ه آنكه در اين مقوله انتقال محيط به انتقال محاط نمى‌باشد.

٢- نكته ديگرى كه قابل توجّه است اينكه احاطه بر دو قسم است:

١- احاطه تامّه و آن اين است كه محيط بر تمام اجزاء محاط احاطه كندف