فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٤٧ - حمل شايع

ذلك: مبتداء و خبرش « الهوهو » است.

ذا: مبتداء و خبرش « ذو هو» است.

ترجمه: حمل بتقسيم ديگر با حمل مواطاتى است و يا اشتقاقى اوّلى را حمل هوهو

و دوّمى را حمل ذو هو نيز مى‌نامند.

شرح عربى:

تقسيم آخر

و بالمواطاة و الاشتقاق، على حذف المضاف، فه، اى انطق، و ذلك،

اى حمل المواطاة هو، الهوهو، سمه و ذا، اى حمل الاشتقاق، ذو هو

سمه، اى علامته.

ترجمه:

تقسيم ديگر

و بمواطاة و اشتقاق نطق نما.

البتّه مضاف در ايندو محذوف است و مقصود حمل مواطات و حمل اشتقاق‌

مى‌باشد.

حمل مواطات همان حمل هوهو بوده و حمل اشتقاق عبارتست از حمل ذو

هو.

شرح فارسى:

توضيح‌

تقسيم ديگر

حمل شايع خود بر دو قسم است:

حمل مواطاة، حمل اشتقاق.

حمل مواطاة: آنست كه محمول بر موضوع بدون واسطه حمل شود چ نان چ ه‌

گ وئيم انسان عالم است و آنرا بحمل هوهو نيز مى‌نامند.

و ملاك اتّحاد در اين حمل گ اهى موضوع است چ نان چ ه در قضيّه:

انسان كاتب است اينطور مى‌باشد و زمانى محمول است همچون: