فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٠٣ - قدرت و تعريف آن

تجزيه و تركيب‌

لام: بمعناى « الى » است.

القدرة: مجرور به « لام » ، متعلّق به « انسب » .

قوّة فعليّة: صفت و موصوف، مفعول براى « انسب » .

ان: ازادات شرط و جمله « قارنت » فعل شرط است.

بالعلم: جارّ و مجرور، متعلّق به « قارنت » .

و المشيّة: معطوف به « العلم » است.

ترجمه: اگر قدرت با علم و مشيّت همراه باشد فعل از آن صادر مى‌گردد.

شرح عربى: للقدرة انسب قوّة فعليّة، اى القوّة المؤثّرة، ان قارنت، القوّة، بالعلم و

المشيّة، فالمعتبر فى القدرة مطلقا اصدار الفعل عن علم و مشيّة كما قال‌

الحكماء.

القادر هو الّذىّ ان شاء فعل و لم يشاء لم يفعل.

و امّا الصّحّة و الامكان و انفكاك الفعل فغير معتبرين فيها.

ترجمه: بقدرت نسبت بده قوّه فعليّه را.

و مقصود از « قوّه فعليّه» قوّه مؤثّره مى‌باشد.

و مراد اينستكه موجودى كه داراى قوّه مؤثّره است آنرا قادر بخوان مشروط

باينكه قوّه‌اش با علم و مشيّت مقرون باشد، پ س در نتيجه بايد بگوئيم:

در قدرت بطور مطلق معتبر است كه اصدار و انجام فعل از روى علم و

مشيّت باشد چ نان چ ه حكماء فرموده‌اند:

قادر آنستكه اگر بخواهد انجام دهد و اگر نخواهد بجا نياورد.

و امّا اينكه در قدرت صحّت و امكان و انفكاك فعل معتبر باشد بايد بگوئيم‌

چ نين نبوده و هيچيك از آنها در تحقّق قدرت اعتبار و لحاظ نشده‌اند.