تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٥٣ - اشكال و ترديد در معناى لهو

قوله: الصّقور: جمع صقر بوده و آن شاهين مى‌باشد.

قوله: ما تقدّم فى رواية الغناء فى حديث الرّضا عليه السّلام الخ: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (٢٢٩) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن علىّ بن الحسين، از حسين بن احمد بيهقى، از محمّد بن يحيى صولى، از عون بن محمّد الكاتب، از محمّد بن ابى عباد كه وى مردى بود مشهور به استماع غناء و شرب مسكر قال: سئلت الرّضا عليه السّلام عن السّماع؟

فقال: لاهل الحجاز « العراق خ ل» فيه رأى و هو فى حيّز الباطل و اللّهو، اما سمعت اللّه عزّ و جلّ يقول:

و اذا مرّوا باللّغو مرّوا كراما.

قوله: الى آخر الآيتين: مقصود از دو آيه، آيه (١٧) و (١٨) از سوره انبياء مى‌باشد.

قوله: و فى رواية علىّ بن جعفر عن اخيه عليه السّلام: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (٢٣٥) باين شرح نقل فرموده:

على بن جعفر در كتابش، از برادرش حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام قال:

سئلته عن اللّعب باربعة عشر و شبهها؟

قال: لا يستحب شيئا من اللّعب غير الرّهان و الرّمى.

مؤلّف گويد:

در نسخه وسائل « لا يستحب» با « ياء » ضبط شده ولى در نسخه بحار با « تاء » ثبت گرديده است.

قوله: الظّاهر انّه من حيث الحرمة: ضمير در « انّه » به تحريم اللّعب بآلات اللّهو راجع است.

قوله: رواية سماعة قال: قال ابو عبد اللّه عليه السّلام: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (٢٣٣) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب، از عدّه‌اى اصحاب، از سهل، از سليمان، بن سماعة، از عبد اللّه بن القاسم، از سماعة قال قال ابو عبد اللّه عليه السّلام: