تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٤٥ - مسئله بيستم حرمت لهو

گفتار مرحوم علّامه در كتاب مختلف‌

مرحوم علّامه در كتاب مختلف مبحث متاجر مى‌فرمايند:

ابن ادريس حلّى (ره) انداختن و پرتاب سنگ از جلاهق را حرام دانسته است.

و سپس فرموده:

البتّه اين فتوى از مرحوم ابن ادريس بطور مطلق پسنديده و نيكو نيست بلكه مى‌بايد حرمت مزبور را مقيّد به لهو و بطر (خوشگذرانى) نمود.

رأى مرحوم ابن ادريس و سخن ديگران در حاشيه آن‌

مرحوم ابن ادريس حلّى در مسئله بازى كردن با كبوتر بدون برد و باخت و قرار دادن رهن تصريح نموده‌اند كه اين بازى حرام و نامشروع است و سپس فرموده‌اند:

بازى با تمام اشياء و آلات قبيح و ناپسند است.

و برخى از علماء ايشان را ردّ نموده و گفته‌اند:

قبول نداريم مطلق بازى با اشياء حرام باشد.

ولى مرحوم سيّد در رياض بنصرت حلّى (ره) آمده و فرموده‌اند:

آنچه بر قبح لعب و ناپسندى آن دلالت داشته همچون آيات و اخبار دالّه بر ذمّ فاعل روشن‌تر و آشكارتر از آنست كه بر كسى مخفى باشد، و وقتى قبح آن ثابت گشت بالملازمه نهى و زجر نيز ثابت مى‌گردد.

سپس فرموده:

و اگر اين رأى از مرحوم ابن ادريس شاذّ نمى‌بود بطورى كه بيم مخالفت با اجماع در آن مى‌باشد همانا متمايل شدن به رأى ايشان هيچ بعدى نداشت.

پايان كلام مرحوم سيّد در رياض.

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

بعيد نيست كه بجواز خصوص اين بازى (بازى با كبوتر بدون برد و باخت)